10.31.2004
10.29.2004
sana...
Kahit Maputi Na Ang Buhok Ko
Kung tayo'y matanda na
Sana'y di tayo magbago
Kailan man nasaan ma'y
Ito ang pangarap ko
Makuha mo pa kayang
Ako'y hagkan at yakapin
ooooooh
Hanggang pagtanda natin
Nagtatanong lang sa `yo
Ako pa kaya'y ibigin mo
Kung maputi na ang buhok ko
Pagdating ng araw
Ang `yong buhok
Ay puputi na rin
Sabay tayong mangangarap
Nang nakaraan sa `tin
Ang nakalipas ay ibabalik natin
ooooooh
Ipapaalala ko sa `yo
Ang aking pangako
Na ang pag-ibig ko'y laging sa `yo
Kahit maputi na ang buhok ko
Ang nakalipas ay ibabalik natin
hmmmmmm
Ipapaalala ko sa `yo
Ang aking pangako
Na ang pag-ibig ko'y laging sa `yo
Kahit maputi na ang buhok ko
Kahit maputi na ang buhok ko
Grow Old With You
I wanna make you smile
whenever you're sad
Carry you around
when your arthritis is bad
All I wanna do
is grow old with you
I'll get your medicine
when your tummy aches
Build you a fire
if the furnace breaks
Oh it could be so nice,
growing old with you
I'll miss you
Kiss you
Give you my coat
when you are cold
Need you
Feed you
Even let ya hold
the remote control
So let me do the dishes
in our kitchen sink
Put you to bed
if you've had too much to drink
I could be the man
who grows old with you
I wanna grow old with you
--------------------------------------
ang saya isipin na mayroong nagmamahal sa yo at nanaisin nya na tumanda kasama ka. magkasama kayong gagawa ng sarili nyong pamilya, magkasamang haharapin ang mga problema, magkasama sa hirap at ginhawa. kahit pumuti ang mga buhok nyo't mangulubot ang balat, kahit na makita nyo ang isa't isa sa pinakapangit nyong itsura, kahit na may arthritis at kung anu-anong sakit pa... nandyan pa rin kayo sa isa't isa.
isang araw, naglalakad ako sa megamall. nakita ko itong mag-asawa na siguro ay nasa 80+ na. nakawheelchair yung babae, sinusubuan siya nung asawa nya. napangiti nalang ako sa ganda ng nakita ko. tapos dumating na yung mga apo at mga anak, ang saya-saya nilang pamilya.
minsan tuloy naisip ko, mayroon kayang magnanais na tumanda kasama ko? sana...
Kung tayo'y matanda na
Sana'y di tayo magbago
Kailan man nasaan ma'y
Ito ang pangarap ko
Makuha mo pa kayang
Ako'y hagkan at yakapin
ooooooh
Hanggang pagtanda natin
Nagtatanong lang sa `yo
Ako pa kaya'y ibigin mo
Kung maputi na ang buhok ko
Pagdating ng araw
Ang `yong buhok
Ay puputi na rin
Sabay tayong mangangarap
Nang nakaraan sa `tin
Ang nakalipas ay ibabalik natin
ooooooh
Ipapaalala ko sa `yo
Ang aking pangako
Na ang pag-ibig ko'y laging sa `yo
Kahit maputi na ang buhok ko
Ang nakalipas ay ibabalik natin
hmmmmmm
Ipapaalala ko sa `yo
Ang aking pangako
Na ang pag-ibig ko'y laging sa `yo
Kahit maputi na ang buhok ko
Kahit maputi na ang buhok ko
Grow Old With You
I wanna make you smile
whenever you're sad
Carry you around
when your arthritis is bad
All I wanna do
is grow old with you
I'll get your medicine
when your tummy aches
Build you a fire
if the furnace breaks
Oh it could be so nice,
growing old with you
I'll miss you
Kiss you
Give you my coat
when you are cold
Need you
Feed you
Even let ya hold
the remote control
So let me do the dishes
in our kitchen sink
Put you to bed
if you've had too much to drink
I could be the man
who grows old with you
I wanna grow old with you
--------------------------------------
ang saya isipin na mayroong nagmamahal sa yo at nanaisin nya na tumanda kasama ka. magkasama kayong gagawa ng sarili nyong pamilya, magkasamang haharapin ang mga problema, magkasama sa hirap at ginhawa. kahit pumuti ang mga buhok nyo't mangulubot ang balat, kahit na makita nyo ang isa't isa sa pinakapangit nyong itsura, kahit na may arthritis at kung anu-anong sakit pa... nandyan pa rin kayo sa isa't isa.
isang araw, naglalakad ako sa megamall. nakita ko itong mag-asawa na siguro ay nasa 80+ na. nakawheelchair yung babae, sinusubuan siya nung asawa nya. napangiti nalang ako sa ganda ng nakita ko. tapos dumating na yung mga apo at mga anak, ang saya-saya nilang pamilya.
minsan tuloy naisip ko, mayroon kayang magnanais na tumanda kasama ko? sana...
10.27.2004
untitled
wala akong maisip na title.
galit ako. grrrr! pero actually inis lang... kanino?
sa globe.
globe telecom hindi globe na globo. bakit?
kasi pinutol na ang aking mga cellphone privileges (di na makakapagtext, di na makakatawag, at higit sa lahat di na makakapag-gprs). anong dahilan?
3 months na akong di nakakabayad ng bill. umabot na sa credit limit ko.
hindi ko namalayan na umaabot ng 1000+ ang charges na naiincur ko sa loob ng isang buwan.
putek!
kelangan kong mabayaran ang 5000 sa loob ng ilang linggo.
goodluck sa akin. goodluck talaga!
galit ako. grrrr! pero actually inis lang... kanino?
sa globe.
globe telecom hindi globe na globo. bakit?
kasi pinutol na ang aking mga cellphone privileges (di na makakapagtext, di na makakatawag, at higit sa lahat di na makakapag-gprs). anong dahilan?
3 months na akong di nakakabayad ng bill. umabot na sa credit limit ko.
hindi ko namalayan na umaabot ng 1000+ ang charges na naiincur ko sa loob ng isang buwan.
putek!
kelangan kong mabayaran ang 5000 sa loob ng ilang linggo.
goodluck sa akin. goodluck talaga!
10.25.2004
imbitado kayo!!!
ikakasal na ako!
you've read it right! yeah, im getting married! this year, sometime in december...and you're all invited!
it isn't april fools, right?
you've read it right! yeah, im getting married! this year, sometime in december...and you're all invited!
it isn't april fools, right?
10.21.2004
sayang ang kfc zinger hot and crispy chicken burger
ala-una ng hapon. papunta akong peyups. sumakay ako ng UP jeep sa may quezon ave. binaybay ang kahabaan at huminto nang naging pula ang traffic light sa may intersection ng agham, at quezon ave. may batang amakyat sa jeep, pinunasan ang aming mga paa na noong una ay malinis, ngunit pagtapos ay dumumi.
gusto kong sipain yung bata dahil sinira nya ang kaka-pedicure ko lang na kuko sa paa. inis na inis ako, tapos kamo, hinihingi pa ang nilalasap kong KFC zinger hot and crispy chicken burger (seventy pesos lang, panihadong maliligayahan ka!). syempre, hindi ko binigay, lelang nya noh! sarap nun e! hindi pa nakuntento sa pag-iling ko at pag-irap, nangangalabit pa! kaya ayun, inirapan ko ulit at tinakam ng aking KFC zinger h0t and crispy chicken burger.
ewan. naiinis talaga ako. pero ewan.
gusto kong sipain yung bata dahil sinira nya ang kaka-pedicure ko lang na kuko sa paa. inis na inis ako, tapos kamo, hinihingi pa ang nilalasap kong KFC zinger hot and crispy chicken burger (seventy pesos lang, panihadong maliligayahan ka!). syempre, hindi ko binigay, lelang nya noh! sarap nun e! hindi pa nakuntento sa pag-iling ko at pag-irap, nangangalabit pa! kaya ayun, inirapan ko ulit at tinakam ng aking KFC zinger h0t and crispy chicken burger.
ewan. naiinis talaga ako. pero ewan.
10.20.2004
TINkerbel
na-release na ang yearbook namin after what seems like a hundred years... at eto ang write up sa akin...
Now the TIN-kerbel who loves to play hoops, or rather watch, or rather try the ball(ers) herself - Lady Khristine. Many do not give her much thought; prepare to write her off as simply pretty face. These are the foolish ones, kasi ba naman, Tin has a very BIG brain... She loves savoring the wonderful aroma of numbers (ano kaya meron sa numbers???) She is the sole goddess in her own forest. Her charm and wit never failed to capture attentions of the gazing tigers and lions in her own jungle - her own niche wherein the "magagaling and matatalinos" belong. Yesterday a name, now an iska... Three cheers for our muse - Tin-Tin...
//ginawa ni sherald.
Now the TIN-kerbel who loves to play hoops, or rather watch, or rather try the ball(ers) herself - Lady Khristine. Many do not give her much thought; prepare to write her off as simply pretty face. These are the foolish ones, kasi ba naman, Tin has a very BIG brain... She loves savoring the wonderful aroma of numbers (ano kaya meron sa numbers???) She is the sole goddess in her own forest. Her charm and wit never failed to capture attentions of the gazing tigers and lions in her own jungle - her own niche wherein the "magagaling and matatalinos" belong. Yesterday a name, now an iska... Three cheers for our muse - Tin-Tin...
//ginawa ni sherald.
Ang Istorya ng Asukal na Pula
reposted from rockstartin
Dear Ate Charo,
Itago nyo na lang po ako sa pangalang Tin, labingwalong taong gulang at nasa ikalawang taon na sa kolehiyo sa Unibersidad ng Pilipinas.
Lumiham po ako sa inyo upang idulog ang aking kwento..ang istorya ng asukal na pula...
(song playing: Maalaala mo kaya ang sumpa mo sa akin na ang pag-ibig mo ay sadyang di magmamaliw..)
Episode 001:
Bumabagyo, kumukulog, kumikidlat. Brownout sa classroom. Antok na antok na ako noong hapon na iyon, isang mahabang leksyon ang tinuro ni Prof Pnac. Anak ng tokwa, he’s speaking French! Basic ng accounting daw, pero hello(?) Nuclear Physics, Meteorology, Human Anatomy at Astrology combined yata yun! Kulang nalang pakantahin kami ng Bahay Kubo sa tono ng Paa-Tuhod.
…zzzzzzzzz…
Once upon a time in a kingdom Far Far Away, there lived a princess who was locked in castle guarded by a dragon. The pretty little princess was cursed to a lifetime of heartaches. Only the Prince Charming could break the witch’s spell. He was bound to cross the seven seas, traverse the enchanted forest, and fight the big ogre named Shrek. And so his journey went through, he crossed the seven seas, traversed the enchanted forest and fought the big ogre named Shrek.
After seven months, the prince finally reached the castle. He entered the tower and to his alarm, he found the princess lying on the floor swarmed by beasts and covered with blood. He was too late. If only he had been a month early, he could have saved the princess, his princess, he thought. He was too late. All he could do was to blame himself for the fate of the princess. But his regrets were not important now. He has lost the kingdom’s lady, he has lost his lady…
…zzzzzzzzz…
“Uy friend, gising! Ayan na si Prince Charming mo!” sabi ni Sis #1.
“Wheeew! Panaginip lang pala…” so I thought.
“Kinikilig ang lola, hindi na makakatulog yan mamaya.” hirit naman ni Friendship #2.
Nakatulog na pala ako. Hindi ko namalayan. But that was so realistic, I almost see myself as the pretty little princess and is my prince. So ayun, napatulala ako, nag-aantay na may dumating na biyaya. And then poof…straight from the sky, it’s a bird, it’s a plane, no…it’s !
“Oh my gulay!” Nabuhay ang mga nerve cells ko. Ayan na si Superman. Pero hindi pa ako mukhang Lois Lane, Lana Lang palang. “My hero!” Napatalon ang heart ko. “He’s here to save me from this damned dungeon! My knight in shining armor!”
Lumabas ako ng classroom.
Dear Ate Charo,
Itago nyo na lang po ako sa pangalang Tin, labingwalong taong gulang at nasa ikalawang taon na sa kolehiyo sa Unibersidad ng Pilipinas.
Lumiham po ako sa inyo upang idulog ang aking kwento..ang istorya ng asukal na pula...
(song playing: Maalaala mo kaya ang sumpa mo sa akin na ang pag-ibig mo ay sadyang di magmamaliw..)
Episode 001:
Bumabagyo, kumukulog, kumikidlat. Brownout sa classroom. Antok na antok na ako noong hapon na iyon, isang mahabang leksyon ang tinuro ni Prof Pnac. Anak ng tokwa, he’s speaking French! Basic ng accounting daw, pero hello(?) Nuclear Physics, Meteorology, Human Anatomy at Astrology combined yata yun! Kulang nalang pakantahin kami ng Bahay Kubo sa tono ng Paa-Tuhod.
…zzzzzzzzz…
Once upon a time in a kingdom Far Far Away, there lived a princess who was locked in castle guarded by a dragon. The pretty little princess was cursed to a lifetime of heartaches. Only the Prince Charming could break the witch’s spell. He was bound to cross the seven seas, traverse the enchanted forest, and fight the big ogre named Shrek. And so his journey went through, he crossed the seven seas, traversed the enchanted forest and fought the big ogre named Shrek.
After seven months, the prince finally reached the castle. He entered the tower and to his alarm, he found the princess lying on the floor swarmed by beasts and covered with blood. He was too late. If only he had been a month early, he could have saved the princess, his princess, he thought. He was too late. All he could do was to blame himself for the fate of the princess. But his regrets were not important now. He has lost the kingdom’s lady, he has lost his lady…
…zzzzzzzzz…
“Uy friend, gising! Ayan na si Prince Charming mo!” sabi ni Sis #1.
“Wheeew! Panaginip lang pala…” so I thought.
“Kinikilig ang lola, hindi na makakatulog yan mamaya.” hirit naman ni Friendship #2.
Nakatulog na pala ako. Hindi ko namalayan. But that was so realistic, I almost see myself as the pretty little princess and
“Oh my gulay!” Nabuhay ang mga nerve cells ko. Ayan na si Superman. Pero hindi pa ako mukhang Lois Lane, Lana Lang palang. “My hero!” Napatalon ang heart ko. “He’s here to save me from this damned dungeon! My knight in shining armor!”
Lumabas ako ng classroom.
Love Triangle
theory of evolution ang kay charles darwin. big bang theory ang tungkol sa origin at evolution ng universe. relativity ang kay einstein.
was there ever a theory on love?
well, meron.
In this article, Sternberg proposes that love can be conceptualised as consisting of three primary components: passion, intimacy and commitment. These can be conceptualised as a `love triangle` with the three components forming the vertices.
Passion - `the drives that lead to romance, physical attraction, sexual consummation, and related phenomena`
Intimacy - `feelings of closeness, connectedness, and bondedness in loving relationships`
Commitment - `the decision that one loves someone else and ... the commitment to maintain that love`
These components may be combined to characterise eight kinds of love.
Sternberg notes that the relative emphasis of each component changes over time as an adult romantic relationship develops.
Intimacy
Intimacy tends to peak slower than passion and then gradually reduces to a relatively low level of manifest intimacy as interpersonal bonding increases. Changes in circumstances, however, tend to activate latent intimacy, which can cause the manifest level of intimacy to return or exceed its earlier peak.
was there ever a theory on love?
well, meron.
A triangular theory of love
Passion - `the drives that lead to romance, physical attraction, sexual consummation, and related phenomena`
Intimacy - `feelings of closeness, connectedness, and bondedness in loving relationships`
Commitment - `the decision that one loves someone else and ... the commitment to maintain that love`
These components may be combined to characterise eight kinds of love.
Kind of love
Passion Intimacy Commitment
Passion Intimacy Commitment
- Nonlove - walang passion, walang intimacy, walang commitment
- Liking - walang passion, may intimacy, walang commitment
- Infatuation - may passion, walang intimacy, walang commitment
- Empty love - walang passion, walang intimacy, may commitment
- Romantic love - may passion, may intimacy, walang commitment
- Companionate love - walang passion, may intimacy, may commitment
- Fatuous love - may passion, walang intimacy, may commitment
- Consumate love - may passion, may intimacy, may commitment
Sternberg notes that the relative emphasis of each component changes over time as an adult romantic relationship develops.
Passion
Passionate arousal tends to occur at the beginning of relationships, peaks relatively quickly and then reduces to a stable level as a result of habituation. Following relationship termination, an individuals capacity for passion appears to go negative for a period of time, as the individual overcomes feelings of loss.
Passionate arousal tends to occur at the beginning of relationships, peaks relatively quickly and then reduces to a stable level as a result of habituation. Following relationship termination, an individuals capacity for passion appears to go negative for a period of time, as the individual overcomes feelings of loss.
Intimacy
Intimacy tends to peak slower than passion and then gradually reduces to a relatively low level of manifest intimacy as interpersonal bonding increases. Changes in circumstances, however, tend to activate latent intimacy, which can cause the manifest level of intimacy to return or exceed its earlier peak.
Commitment
In successful relationships, the level of commitment rises relatively slowly at first, speeds up, and then gradually levels off. Where relationships fail, the level of commitment usually decreases gradually and descends back towards the baseline.
Sternberg goes on to compare his theory with existing research and to consider a how partners love triangles could be compared, that an individual may have both ideal and real triangles, self and other triangles and interactions between all these.
This model of love is primarily of interest here as it was used by Levy and Davis (
1988) when investigating adult romantic attachments.
bored ka na ba?
ako oo.
sembreak. noong may pasok pa, palagi ko nalang inaasam asam na mawalan na ng pasok, pero ngayon, ewan! gusto kong maglaho na lang ng parang bula para hindi maramdaman ang pagkabagot na to. teka nga't magta-time space warp muna ako!
sembreak. noong may pasok pa, palagi ko nalang inaasam asam na mawalan na ng pasok, pero ngayon, ewan! gusto kong maglaho na lang ng parang bula para hindi maramdaman ang pagkabagot na to. teka nga't magta-time space warp muna ako!
10.19.2004
everything you want
VERTICAL HORIZON
Somewhere there's speaking
It's already coming in
Oh and it's rising
at the back of your mind
You never could get it
Unless you were fed it
Now you're here
and you don't know why
But under skinned knees
and the skid marks
Past the places
where you used to learn
You howl and listen
Listen and wait for the
Echoes of angels
who won't return
He's everything you want
He's everything you need
He's everything inside of you
That you wish you could be
He says all the right things
At exactly the right time
But he means nothing to you
And you don't know why
You're waiting for someone
To put you together
You're waiting for someone
to push you away
There's always another
wound to discover
There's always something more
you wish he'd say
He's everything you want
He's everything you need
He's everything inside of you
That you wish you could be
He says all the right things
At exactly the right time
But he means nothing to you
And you don't know why
But you'll just sit tight
And watch it unwind
It's only what you're asking for
And you'll be just fine
With all of your time
It's only what you're waiting for
Out of the island
Into the highway
Past the places
where you might have turned
You never did notice
But you still hide away
The anger of angels
who won't return
He's everything you want
He's everything you need
He's everything inside of you
That you wish you could be
He says all the right things
At exactly the right time
But he means nothing to you
And you don't know why
I am everything you want
I am everything you need
I am everything inside of you
That you wish you could be
I say all the right things
At exactly the right time
But I mean nothing to you a
nd I don't know why
And I don't know why
Why
I don't know
Somewhere there's speaking
It's already coming in
Oh and it's rising
at the back of your mind
You never could get it
Unless you were fed it
Now you're here
and you don't know why
But under skinned knees
and the skid marks
Past the places
where you used to learn
You howl and listen
Listen and wait for the
Echoes of angels
who won't return
He's everything you want
He's everything you need
He's everything inside of you
That you wish you could be
He says all the right things
At exactly the right time
But he means nothing to you
And you don't know why
You're waiting for someone
To put you together
You're waiting for someone
to push you away
There's always another
wound to discover
There's always something more
you wish he'd say
He's everything you want
He's everything you need
He's everything inside of you
That you wish you could be
He says all the right things
At exactly the right time
But he means nothing to you
And you don't know why
But you'll just sit tight
And watch it unwind
It's only what you're asking for
And you'll be just fine
With all of your time
It's only what you're waiting for
Out of the island
Into the highway
Past the places
where you might have turned
You never did notice
But you still hide away
The anger of angels
who won't return
He's everything you want
He's everything you need
He's everything inside of you
That you wish you could be
He says all the right things
At exactly the right time
But he means nothing to you
And you don't know why
I am everything you want
I am everything you need
I am everything inside of you
That you wish you could be
I say all the right things
At exactly the right time
But I mean nothing to you a
nd I don't know why
And I don't know why
Why
I don't know
10.18.2004
changes
isang buwan. halos isang buwan din pala akong hindi umuwi sa bahay. at eto ang mga nangyari sa loob ng isang buwan:
1. kulay blue na ang kwarto ko.
2. gumagana na ulit ang shower sa banyo.
3. may road-widening project ang gobyerno ng navotas.
4. payat na ang kuya kong dati kung tawagin ay baboy.
5. nakapunta na ang nanay ko sa sm north nang hindi naligaw (first time!).
6. iba na ang rutang dinadaanan ng monumento-navotas jeepney.
7. hindi na sonny ang pangalan ng kapitbahay naming batang lalaki - alwyna na ngayon.
8. puti na ulit ang buhok ni lola.
9. bago na ang dvd player ng tatay ko, dinispatcha na ang bulok nyang player.
10. may bagong asawa yung ka-live-in ng kapitbahay namin, na minsang pinagpantasyahan namin ng pinsan ko.
yan ang mga pagbabagong hindi ko nalaman noong ako'y nawala. hindi ko alam ang mga iyan, walang nagtangkang magsabi sa akin. pero noong pag-uwi ko'y mayroon din akong pinasabog na bomba:
may boyfriend na ako.
1. kulay blue na ang kwarto ko.
2. gumagana na ulit ang shower sa banyo.
3. may road-widening project ang gobyerno ng navotas.
4. payat na ang kuya kong dati kung tawagin ay baboy.
5. nakapunta na ang nanay ko sa sm north nang hindi naligaw (first time!).
6. iba na ang rutang dinadaanan ng monumento-navotas jeepney.
7. hindi na sonny ang pangalan ng kapitbahay naming batang lalaki - alwyna na ngayon.
8. puti na ulit ang buhok ni lola.
9. bago na ang dvd player ng tatay ko, dinispatcha na ang bulok nyang player.
10. may bagong asawa yung ka-live-in ng kapitbahay namin, na minsang pinagpantasyahan namin ng pinsan ko.
yan ang mga pagbabagong hindi ko nalaman noong ako'y nawala. hindi ko alam ang mga iyan, walang nagtangkang magsabi sa akin. pero noong pag-uwi ko'y mayroon din akong pinasabog na bomba:
may boyfriend na ako.
10.12.2004
Sentimyento ng isang nagdadalamhati
Mga katanungang nangangailangan ng kasagutan...
(reposted mula sa rockstartin)
Harsh realities…unspoken angst...
1. bakit kapag ang lalaki ang nanloko sa babae, ok lang... e kasi lalaki sila? normal lang daw yan! putek! pero pag babae... hinahamak ng karamihan! binabansagang malandi... langya nga naman ang lipunan!
2. bakit kung kelan mahal na mahal mo na yung isang tao... dun ka nya gagaguhin! “Kung kelan ka nagging seryoso, tsaka ka nya…gagaguhin! O..Diyos ko..ano ba nama ito…?”
3. bakit kapag nagmahal ang isang babae...di niya pwedeng ligawan yung mahal nya??? kelangan nyang mag-intay...kung kelan lumapit yung lalaki tsaka lang pwedeng iparamdaman ang saloobin... e pano kung lumipas na ang ilang taon, la pa rin siya? susuko ka na lang ba nang basta-basta?
4. bakit kapag nagmahal ang isang tao... masasaktan siya?
5. bakit kung kelan ok na kayo...kala mo pwede na... yun pala matutuklasan mo may mahal na siyang iba? parang ganito "mahal kita...pero mas mahal ko siya...kaya paalam na..." tangna! mamatay na sya! pinaasa ka lang niya!
6. bakit kung sino ang gusto mo siya ang ayaw sa iyo? kung sino ang may gusto sa iyo, yun ang ayaw mo? hindi ba pwedeng yung gusto mo na lang ang magkagusto sa iyo o yung may gusto sa iyo ang magustuhan mo?
7. bakit kailangan magpaalam sa taong mahal mo? dahil wala ka nang nararamdaman sa kanya? ipokrita! may nararamdaman ka pa rin sa kanya, siyempre, mahal mo siya... pero siya, wala na!
8. bakit kapag mahal mo isang tao, nagpapakagaga ka sa kanya? tanga! e alam mo bang kaibigan lang ang tingin niya sa iyo? magpapaalam ka na lang ba o pipilitin mong hindi lang kaibigan ang maging turing niya sa iyo? isasakripisyo mo ba ang mabuting pagkakaibigan para lang sa iyong nararamdamang walang patutunguhan?
9. bakit kahit binigay mo na ang lahat... wala pa ring halaga sa kanya? isinakripisyo mo na ang iyong kaligayahan para sa kanya? kasi kung saan siya masaya, diba, dun ka? e masaya siya sa piling ng iba? tanggap mo ba?
10. bakit mahal ko siya?
langyang pag-ibig yan... nauso pa!
*isinulat noong first sem pa, kaugnay dun sa isang forum sa peyups.com, yung love and relationship, na-post na ito doon at maraming mga nagtangkang sumagot sa mga tanong. Pero yung huling tanong...ako lang daw ang makakasagot...
(reposted mula sa rockstartin)
Harsh realities…unspoken angst...
1. bakit kapag ang lalaki ang nanloko sa babae, ok lang... e kasi lalaki sila? normal lang daw yan! putek! pero pag babae... hinahamak ng karamihan! binabansagang malandi... langya nga naman ang lipunan!
2. bakit kung kelan mahal na mahal mo na yung isang tao... dun ka nya gagaguhin! “Kung kelan ka nagging seryoso, tsaka ka nya…gagaguhin! O..Diyos ko..ano ba nama ito…?”
3. bakit kapag nagmahal ang isang babae...di niya pwedeng ligawan yung mahal nya??? kelangan nyang mag-intay...kung kelan lumapit yung lalaki tsaka lang pwedeng iparamdaman ang saloobin... e pano kung lumipas na ang ilang taon, la pa rin siya? susuko ka na lang ba nang basta-basta?
4. bakit kapag nagmahal ang isang tao... masasaktan siya?
5. bakit kung kelan ok na kayo...kala mo pwede na... yun pala matutuklasan mo may mahal na siyang iba? parang ganito "mahal kita...pero mas mahal ko siya...kaya paalam na..." tangna! mamatay na sya! pinaasa ka lang niya!
6. bakit kung sino ang gusto mo siya ang ayaw sa iyo? kung sino ang may gusto sa iyo, yun ang ayaw mo? hindi ba pwedeng yung gusto mo na lang ang magkagusto sa iyo o yung may gusto sa iyo ang magustuhan mo?
7. bakit kailangan magpaalam sa taong mahal mo? dahil wala ka nang nararamdaman sa kanya? ipokrita! may nararamdaman ka pa rin sa kanya, siyempre, mahal mo siya... pero siya, wala na!
8. bakit kapag mahal mo isang tao, nagpapakagaga ka sa kanya? tanga! e alam mo bang kaibigan lang ang tingin niya sa iyo? magpapaalam ka na lang ba o pipilitin mong hindi lang kaibigan ang maging turing niya sa iyo? isasakripisyo mo ba ang mabuting pagkakaibigan para lang sa iyong nararamdamang walang patutunguhan?
9. bakit kahit binigay mo na ang lahat... wala pa ring halaga sa kanya? isinakripisyo mo na ang iyong kaligayahan para sa kanya? kasi kung saan siya masaya, diba, dun ka? e masaya siya sa piling ng iba? tanggap mo ba?
10. bakit mahal ko siya?
langyang pag-ibig yan... nauso pa!
*isinulat noong first sem pa, kaugnay dun sa isang forum sa peyups.com, yung love and relationship, na-post na ito doon at maraming mga nagtangkang sumagot sa mga tanong. Pero yung huling tanong...ako lang daw ang makakasagot...
Metamorphosis of a Caterpillar
Speechless
...Every girl dreams of it; the night she is the prettiest creation of God. Wearing the most elegant gown made by some known designer, she walks with head up high, flashing her 1,000,000 watt smile more like Julia Roberts’. She is the princess for the night. Friends and family gather together to be part of that event.
She cries as her eighteen closest friends reminisce their good ol’ times together and assures her she is never forgotten and is treasured in their hearts, so as with the eighteen treasures. And yes, the magical eighteen roses, a dance with the eighteen special men in her life. Truly, she is a princess.
She is introduced into the society as a fine young lady now. No more little girl she is, for it is the metamorphosis of a caterpillar.
Yes, everyone dreams of it. But not every girl’s fairy godmother shows up in time to grant her wishes. And mine’s not around, or maybe, I used to think she wasn’t around. My fairy godmother wasn’t able to grant me my wish, my dream of having a grand debut party. But no, she may not have given me that, she gave me more, for my childish whims were too, well, “childish”. She gave me more than what I expected. She gave me my family.
Eighteen years of my life has passed. Eighteen years of trials, eighteen years of hardships, eighteen years of uncertainties. But these years are not really all bad, for these eighteen years, I’ve known friends, win some, lose some, I’ve faced life’s challenges, I’ve triumphed in my decisions. These eighteen years I realized what’s important in life, and that is relationship, connection. Relationship with God, relationship with my family, relationship with all the people around me. I’ve been in this world for eighteen years. I’ve been a member of the ever good-looking Velarde family. And if my parents really think they can put up a surprise party, well, they better think twice. For I’ve known them for eighteen years, and I know how they’d act in this kind of situation.
I’ve reached this age, and I know, I have freedom. But comes with liberty is responsibility. I know now I can make decisions for my own good, but never would I forget the reasons behind what I am now.
And yes, my wish may not come true in this lifetime, but I do believe, I have God, my family and my friends that are more important than a one-night party. Some girls just have all of it, some don’t. I am no Cinderella. But I am princess. Even in my fantasy.
*isinulat noong abril 20...isang araw bago naganap ang di masyadong “surprise” party na inihanda ng mga mahal ko sa buhay. (naks..madrama!)
...Every girl dreams of it; the night she is the prettiest creation of God. Wearing the most elegant gown made by some known designer, she walks with head up high, flashing her 1,000,000 watt smile more like Julia Roberts’. She is the princess for the night. Friends and family gather together to be part of that event.
She cries as her eighteen closest friends reminisce their good ol’ times together and assures her she is never forgotten and is treasured in their hearts, so as with the eighteen treasures. And yes, the magical eighteen roses, a dance with the eighteen special men in her life. Truly, she is a princess.
She is introduced into the society as a fine young lady now. No more little girl she is, for it is the metamorphosis of a caterpillar.
Yes, everyone dreams of it. But not every girl’s fairy godmother shows up in time to grant her wishes. And mine’s not around, or maybe, I used to think she wasn’t around. My fairy godmother wasn’t able to grant me my wish, my dream of having a grand debut party. But no, she may not have given me that, she gave me more, for my childish whims were too, well, “childish”. She gave me more than what I expected. She gave me my family.
Eighteen years of my life has passed. Eighteen years of trials, eighteen years of hardships, eighteen years of uncertainties. But these years are not really all bad, for these eighteen years, I’ve known friends, win some, lose some, I’ve faced life’s challenges, I’ve triumphed in my decisions. These eighteen years I realized what’s important in life, and that is relationship, connection. Relationship with God, relationship with my family, relationship with all the people around me. I’ve been in this world for eighteen years. I’ve been a member of the ever good-looking Velarde family. And if my parents really think they can put up a surprise party, well, they better think twice. For I’ve known them for eighteen years, and I know how they’d act in this kind of situation.
I’ve reached this age, and I know, I have freedom. But comes with liberty is responsibility. I know now I can make decisions for my own good, but never would I forget the reasons behind what I am now.
And yes, my wish may not come true in this lifetime, but I do believe, I have God, my family and my friends that are more important than a one-night party. Some girls just have all of it, some don’t. I am no Cinderella. But I am princess. Even in my fantasy.
*isinulat noong abril 20...isang araw bago naganap ang di masyadong “surprise” party na inihanda ng mga mahal ko sa buhay. (naks..madrama!)
My Immortal at Unsent Msg
dati pa ito...re-posted lang mula sa isa ko pang website...lahat ng ito'y tapos na, wala nang bitterness na natitira... at may mahal na akong iba
nang napanood ko ang commercial ng love letter sa gma-7, at narinig ang my immortal, sobrang nagustuhan ko kaya dinownload ko yung polyphonic tone at naghanap ako ng lyrics sa net. Sobrang paborito ko to ngayon kaya kahit pakanta mo pa sakin! Dagdag pa ang unsent message kay ex..
My Immortal
Evanescence
I'm so tired of being here Suppressed by all of my childish fears And if you have to leave I wish that you would just leave Because your presence still lingers here And it won't leave me aloneThese wounds won't seem to heal This pain is just too real There's just too much that time cannot eraseWhen you cried I'd wipe away all of your tears When you'd scream I'd fight away all of your fears And I've held your hand through all of these years But you still have all of meYou used to captivate me By your resonating light But now I'm bound by the life you left behind Your face it haunts my once pleasant dreams Your voice it chased away all the sanity in me
These wounds won't seem to heal This pain is just too real There's just too much that time cannot erase
When you cried I'd wipe away all of your tears When you'd scream I'd fight away all of your fears And I've held your hand through all of these years But you still have all of me
I've tried so hard to tell myself that you're gone And though you're still with me I've been alone all alone
Dedicated tong kantang to kay Lawrence. Marami naman ang nakakaalam dun sa istorya namin at di ko itatanggi na kahit ngayon ay may puwang pa rin siya sa puso ko. Pero alam ko na wala na ring saysay kung aasa pa. kailangang magmove-on at tanggapin ang realidad na hindi na..tapos na.
Kaya ngayon, hindi ko ikakahiyang i-share tong sulat na ine-mail ko sa kanya noon, pero hindi ako sigurado kung nabasa nya, siguro isang paraan to para mapatunayan kong nag-let go na ako. Take note of the date, hindi man masyadong matagal na ang nakalipas, pero alam ko sa sarili ko na hindi na ganito yung nararamdaman ko ngayon:
January 14, 2003
Para sa iyo ito,
Experiment lang to, di ko sure kung active pa yang email mo, o nagchecheck ka ba ng mail, so malamang, kung nababasa mo to, e di active pa nga.
Pero actually, may purpose din to, bahala ka na sa interpretasyon. Di ko alam kung paano ko sisimulan, pero eto na lang… mahal kita… yun na un!
Hindi ko alam kung katapangan bang maituturing yung sinabi ko, pero malamang hindi, dahil hindi ko kinayang sabihin harapan, kailangan ko pang ipadaan sa ganitong kakornihan. At alam ko rin na malaki ang posibilidad na hindi mo malalaman.
Ewan ko ba sa sarili ko… kahit anong pilit kong kalimutan ka, o kaya ay ibaling ko ang atensyon ko sa iba, di rin nagtatagal, ikaw lang talaga. Nakakatwang isipin na noon, inakala kong nakalimutan na kita, na burado ka na sa isip at puso ko, na kaya kong hindi ka mahalin...lahat yun mali. Hindi pala talaga makakalimutan ang first love. Honestly, ikaw yung first love ko (kahit alam ng lahat na hindiikaw ang first boyfriend ko). Sobrang kakaibang feeling, weird pero masaya.
Akala ko din naabot ko na yung peak ng pagmamahal ko sa iyo, pero hindi pa pala, dahil diba, doon sa tuktok, there’s no where to go but down and eventually, magfe-fade yun. Pero mahal pa rin kita, kaya hindi pa nga. Mahal kita kahapon, mahal kita ngayon, mahal kita bukas.
Yuck ang baduy ko na! Pero sabi nga, pag inlove, lahat ng kabaduyan lumalabas!
Valentines Day… exactly one month from now. Never pa akong nagcelebrate ng araw na to, kasi yung ibang naging boyfriend ko, hindi naman natapat sa ganitong panahon. Pero kung meron lang ding santa tuwing valentines day na mag-ga-grant ng wishes ko...panihadong magpapakabait ako para matupad yung pangarap ko. Ano yun? Makasama ka. Hindi ko pinangarap ang isang engrandeng date kasama ka. Kahit walang gagawin, nakatunganga lang, basta ikaw yung kasama ko. Pero kahit tumambling ako ngayon, malabong mangyari ang pangarap ko. Pangarap nga, fiction, fantasies.
Hindi ko alam kung may mahal ka ng iba o kung ano ang nararamdaman mo. Kakaiba ka kasi e. Walang halatang emosyon pag kausap kita, hindi ko alam kung masaya ka o bad trip, hindi ko alam kung napilitan ka lang na tumawag sa telepono, hindi ko alam kung mahal mo pa ako. Pero siguro, paranoid lang ako. Sadyang nasiraan na lang ng ulo. Ganito pala talaga pag mahal mo. Handa kang magmahal, handa kang magsakripisyo.
Pero ang pagmamahal, ay hindi one-way relationship, mahal kita pero hindi ko nararamdaman mula sa yo. Kaya siguro mas mabuti pang magmahal ng aso, oo...gaguhan. Yun na nga! Pero ayos lang na ma-gago, pero proud akong sabihin na hindi ako bobo sa pagmamahal sa iyo. Dahil hindi ako nagkamali na minahal kita. Dahil kahit maigsing parte sa buhay ko, napasaya mo ako.
Kaya sige, dito na lang. Hihingi ako ng sign mula sa itaas at mula sa iyo. Na kapag nabasa mo ito at ganito rin ang nararamdaman mo para sa kin, magkikita tayo. Kapag nabasa mo ito at may halaga pa ako sa iyo at maaring may chance pa na maging tayo ulit, makausap kita sa telepono. Kapag nabasa mo ito pero wala lang, magtext ka. Kapag nabasa mo ito at hindi mo na ako mahal, wag ka nang magparamdam. Kung hindi mo ito nabasa, wala na akong magagawa doon, hindi ko man lang naiparating sa iyo ang nararamdaman ko.
Tin
Sa ngayon, wala na kaming communication. Siguro yun na nga yung sign..omen.
nang napanood ko ang commercial ng love letter sa gma-7, at narinig ang my immortal, sobrang nagustuhan ko kaya dinownload ko yung polyphonic tone at naghanap ako ng lyrics sa net. Sobrang paborito ko to ngayon kaya kahit pakanta mo pa sakin! Dagdag pa ang unsent message kay ex..
My Immortal
Evanescence
I'm so tired of being here Suppressed by all of my childish fears And if you have to leave I wish that you would just leave Because your presence still lingers here And it won't leave me aloneThese wounds won't seem to heal This pain is just too real There's just too much that time cannot eraseWhen you cried I'd wipe away all of your tears When you'd scream I'd fight away all of your fears And I've held your hand through all of these years But you still have all of meYou used to captivate me By your resonating light But now I'm bound by the life you left behind Your face it haunts my once pleasant dreams Your voice it chased away all the sanity in me
These wounds won't seem to heal This pain is just too real There's just too much that time cannot erase
When you cried I'd wipe away all of your tears When you'd scream I'd fight away all of your fears And I've held your hand through all of these years But you still have all of me
I've tried so hard to tell myself that you're gone And though you're still with me I've been alone all alone
Dedicated tong kantang to kay Lawrence. Marami naman ang nakakaalam dun sa istorya namin at di ko itatanggi na kahit ngayon ay may puwang pa rin siya sa puso ko. Pero alam ko na wala na ring saysay kung aasa pa. kailangang magmove-on at tanggapin ang realidad na hindi na..tapos na.
Kaya ngayon, hindi ko ikakahiyang i-share tong sulat na ine-mail ko sa kanya noon, pero hindi ako sigurado kung nabasa nya, siguro isang paraan to para mapatunayan kong nag-let go na ako. Take note of the date, hindi man masyadong matagal na ang nakalipas, pero alam ko sa sarili ko na hindi na ganito yung nararamdaman ko ngayon:
January 14, 2003
Para sa iyo ito,
Experiment lang to, di ko sure kung active pa yang email mo, o nagchecheck ka ba ng mail, so malamang, kung nababasa mo to, e di active pa nga.
Pero actually, may purpose din to, bahala ka na sa interpretasyon. Di ko alam kung paano ko sisimulan, pero eto na lang… mahal kita… yun na un!
Hindi ko alam kung katapangan bang maituturing yung sinabi ko, pero malamang hindi, dahil hindi ko kinayang sabihin harapan, kailangan ko pang ipadaan sa ganitong kakornihan. At alam ko rin na malaki ang posibilidad na hindi mo malalaman.
Ewan ko ba sa sarili ko… kahit anong pilit kong kalimutan ka, o kaya ay ibaling ko ang atensyon ko sa iba, di rin nagtatagal, ikaw lang talaga. Nakakatwang isipin na noon, inakala kong nakalimutan na kita, na burado ka na sa isip at puso ko, na kaya kong hindi ka mahalin...lahat yun mali. Hindi pala talaga makakalimutan ang first love. Honestly, ikaw yung first love ko (kahit alam ng lahat na hindiikaw ang first boyfriend ko). Sobrang kakaibang feeling, weird pero masaya.
Akala ko din naabot ko na yung peak ng pagmamahal ko sa iyo, pero hindi pa pala, dahil diba, doon sa tuktok, there’s no where to go but down and eventually, magfe-fade yun. Pero mahal pa rin kita, kaya hindi pa nga. Mahal kita kahapon, mahal kita ngayon, mahal kita bukas.
Yuck ang baduy ko na! Pero sabi nga, pag inlove, lahat ng kabaduyan lumalabas!
Valentines Day… exactly one month from now. Never pa akong nagcelebrate ng araw na to, kasi yung ibang naging boyfriend ko, hindi naman natapat sa ganitong panahon. Pero kung meron lang ding santa tuwing valentines day na mag-ga-grant ng wishes ko...panihadong magpapakabait ako para matupad yung pangarap ko. Ano yun? Makasama ka. Hindi ko pinangarap ang isang engrandeng date kasama ka. Kahit walang gagawin, nakatunganga lang, basta ikaw yung kasama ko. Pero kahit tumambling ako ngayon, malabong mangyari ang pangarap ko. Pangarap nga, fiction, fantasies.
Hindi ko alam kung may mahal ka ng iba o kung ano ang nararamdaman mo. Kakaiba ka kasi e. Walang halatang emosyon pag kausap kita, hindi ko alam kung masaya ka o bad trip, hindi ko alam kung napilitan ka lang na tumawag sa telepono, hindi ko alam kung mahal mo pa ako. Pero siguro, paranoid lang ako. Sadyang nasiraan na lang ng ulo. Ganito pala talaga pag mahal mo. Handa kang magmahal, handa kang magsakripisyo.
Pero ang pagmamahal, ay hindi one-way relationship, mahal kita pero hindi ko nararamdaman mula sa yo. Kaya siguro mas mabuti pang magmahal ng aso, oo...gaguhan. Yun na nga! Pero ayos lang na ma-gago, pero proud akong sabihin na hindi ako bobo sa pagmamahal sa iyo. Dahil hindi ako nagkamali na minahal kita. Dahil kahit maigsing parte sa buhay ko, napasaya mo ako.
Kaya sige, dito na lang. Hihingi ako ng sign mula sa itaas at mula sa iyo. Na kapag nabasa mo ito at ganito rin ang nararamdaman mo para sa kin, magkikita tayo. Kapag nabasa mo ito at may halaga pa ako sa iyo at maaring may chance pa na maging tayo ulit, makausap kita sa telepono. Kapag nabasa mo ito pero wala lang, magtext ka. Kapag nabasa mo ito at hindi mo na ako mahal, wag ka nang magparamdam. Kung hindi mo ito nabasa, wala na akong magagawa doon, hindi ko man lang naiparating sa iyo ang nararamdaman ko.
Tin
Sa ngayon, wala na kaming communication. Siguro yun na nga yung sign..omen.
10.08.2004
eto ako... ang magandang si tin
umaga nang ika-21 ng abril, 1986, ipinanganak ang bunso at nag-iisang babae sa pamilya velarde. tuwang-tuwa ang ang aking mga magulang na sina daniel at ruth, pati na rin ang aking mga kapatid na sina allan at jaycee, dahil pinanganak na ang prinsesa ng pamilya. Kilala ako sa palayaw na tin. Sa ngayo’y nasa ikalawang taon na ako sa kursong bs hotel, restaurant, and institution management sa unibersidad ng pilipinas sa diliman. bangag na sa mga majors haha! ang paborito kong kulay ay green, at sobrang mahilig ako sa stars. nang maintroduce sa akin ang rock music, lalo na ang pinoy rock, nagsimula na akong mangarap maging rock star. mahilig din ako sa arts (parang star..arts at star), lalo na ang pagguguhit. pangarap kong maging arkitekto at gusto kong itayo ang dream house ko. paborito ko ang chocnut. paborito ko si mickey mouse. paborito ko ang city of angels. paborito ko ang my immortal. paborito ko ang spaghetti. paborito ko ang number 12. paborito ko si bob ong at ang kanyang mga libro. naniniwala ako na pag-asa ako ng bayan. naniniwala rin ako na kailangan ng pagbabago ng pilipinas. kailangang maiahon sa kahirapan at pagkakalugmok ang bansang aking sinilangan. ayaw ko sa mga pulitiko. basura ang pulitika. mahilig akong kumanta. at gustong-gusto kong kantahin ang my immortal...kahit ipakanta mo pa sa akin ngayon na! mahal ko ang sarili ko. pati ang mga taong nakapalibot sa kin. dalawang beses na akong nahold-up. itim ang kulay ng mata ko. kulay violet at yellow (parang lakers at parang café diliman sa may fine arts) ang kwarto ko, na minsang pinagtripan ko kaya idinikit ko ang mga sticker ng cd sa dingding. mahilig ako sa musika pero hindi ako tumutugtog ng instrumento. paborito ko ang mathematics pero nagdrop ako ng math17. mahina ako sa geography kaya wag mong itanong sa akin kung nasaan ang isabela province baka sabihin ko sa iyong nasa mindanao. protestante ako at may takot ako sa diyos. crush ko si dennis trillo. wala na si maria clara sa panahon ngayon, dahil hindi na ganoon ang mga babae. gusto ko lagi kakaiba. sobrang mahilig ako sa basketball, pero hindi ako naglalaro. at syempre todo suporta ko sa up fighting maroons. at sa up pep squad. pangarap ko nga makasama sa kanila e. myembro ng up business and service administrators of the philippines. gusto ko din ang badminton. 5’2 ang height ko. isa akong prinsesa. 18 years old na ako kaya pwede na ako manood ng x-rated na palabas. may mapa ng pilipinas na nakadikit sa dingding ko dahil isang araw, gusto kong ipagmalaki sa inyo na kaya kong ma-appreciate ang geography. at syempre mahal ko ang pilipinas. artista. miss ko na ang mga kaibigan ko sa st. james. at mahal ko ang mga kaibigan ko ngayon dito sa peyups. kung hindi mo alam, tong profile kong to ay isang bersyon nung profile ko sa friendster. kaya i-add mo na ako sa friendster account mo ang email add ko, meron ding link dun sa links yung friendster account ko. isang araw, makikila rin ako sa industriya ng turismo. dream car ko ang pajero. wag kang maniwala pag sinabi nilang fashionista at may pagkamaporma ako. dahil simpleng tao lang ako na may malaking pangarap. at ang pangarap ko… magkaroon ng sarili kong pamilya, siyempre yung asawa ko at siyam na anak. ako si tin...at ito ang aking mundo.
ps: love is not blind...it sees...for love sees no boundaries...sees no hindrances...love sees light...for love makes dreams come true…
ps: love is not blind...it sees...for love sees no boundaries...sees no hindrances...love sees light...for love makes dreams come true…


.jpg)
