My Immortal at Unsent Msg

dati pa ito...re-posted lang mula sa isa ko pang website...lahat ng ito'y tapos na, wala nang bitterness na natitira... at may mahal na akong iba

nang napanood ko ang commercial ng love letter sa gma-7, at narinig ang my immortal, sobrang nagustuhan ko kaya dinownload ko yung polyphonic tone at naghanap ako ng lyrics sa net. Sobrang paborito ko to ngayon kaya kahit pakanta mo pa sakin! Dagdag pa ang unsent message kay ex..

My Immortal
Evanescence

I'm so tired of being here Suppressed by all of my childish fears And if you have to leave I wish that you would just leave Because your presence still lingers here And it won't leave me aloneThese wounds won't seem to heal This pain is just too real There's just too much that time cannot eraseWhen you cried I'd wipe away all of your tears When you'd scream I'd fight away all of your fears And I've held your hand through all of these years But you still have all of meYou used to captivate me By your resonating light But now I'm bound by the life you left behind Your face it haunts my once pleasant dreams Your voice it chased away all the sanity in me
These wounds won't seem to heal This pain is just too real There's just too much that time cannot erase
When you cried I'd wipe away all of your tears When you'd scream I'd fight away all of your fears And I've held your hand through all of these years But you still have all of me
I've tried so hard to tell myself that you're gone And though you're still with me I've been alone all alone



Dedicated tong kantang to kay Lawrence. Marami naman ang nakakaalam dun sa istorya namin at di ko itatanggi na kahit ngayon ay may puwang pa rin siya sa puso ko. Pero alam ko na wala na ring saysay kung aasa pa. kailangang magmove-on at tanggapin ang realidad na hindi na..tapos na.

Kaya ngayon, hindi ko ikakahiyang i-share tong sulat na ine-mail ko sa kanya noon, pero hindi ako sigurado kung nabasa nya, siguro isang paraan to para mapatunayan kong nag-let go na ako. Take note of the date, hindi man masyadong matagal na ang nakalipas, pero alam ko sa sarili ko na hindi na ganito yung nararamdaman ko ngayon:


January 14, 2003
Para sa iyo ito,

Experiment lang to, di ko sure kung active pa yang email mo, o nagchecheck ka ba ng mail, so malamang, kung nababasa mo to, e di active pa nga.

Pero actually, may purpose din to, bahala ka na sa interpretasyon. Di ko alam kung paano ko sisimulan, pero eto na lang… mahal kita… yun na un!

Hindi ko alam kung katapangan bang maituturing yung sinabi ko, pero malamang hindi, dahil hindi ko kinayang sabihin harapan, kailangan ko pang ipadaan sa ganitong kakornihan. At alam ko rin na malaki ang posibilidad na hindi mo malalaman.

Ewan ko ba sa sarili ko… kahit anong pilit kong kalimutan ka, o kaya ay ibaling ko ang atensyon ko sa iba, di rin nagtatagal, ikaw lang talaga. Nakakatwang isipin na noon, inakala kong nakalimutan na kita, na burado ka na sa isip at puso ko, na kaya kong hindi ka mahalin...lahat yun mali. Hindi pala talaga makakalimutan ang first love. Honestly, ikaw yung first love ko (kahit alam ng lahat na hindiikaw ang first boyfriend ko). Sobrang kakaibang feeling, weird pero masaya.

Akala ko din naabot ko na yung peak ng pagmamahal ko sa iyo, pero hindi pa pala, dahil diba, doon sa tuktok, there’s no where to go but down and eventually, magfe-fade yun. Pero mahal pa rin kita, kaya hindi pa nga. Mahal kita kahapon, mahal kita ngayon, mahal kita bukas.

Yuck ang baduy ko na! Pero sabi nga, pag inlove, lahat ng kabaduyan lumalabas!

Valentines Day… exactly one month from now. Never pa akong nagcelebrate ng araw na to, kasi yung ibang naging boyfriend ko, hindi naman natapat sa ganitong panahon. Pero kung meron lang ding santa tuwing valentines day na mag-ga-grant ng wishes ko...panihadong magpapakabait ako para matupad yung pangarap ko. Ano yun? Makasama ka. Hindi ko pinangarap ang isang engrandeng date kasama ka. Kahit walang gagawin, nakatunganga lang, basta ikaw yung kasama ko. Pero kahit tumambling ako ngayon, malabong mangyari ang pangarap ko. Pangarap nga, fiction, fantasies.

Hindi ko alam kung may mahal ka ng iba o kung ano ang nararamdaman mo. Kakaiba ka kasi e. Walang halatang emosyon pag kausap kita, hindi ko alam kung masaya ka o bad trip, hindi ko alam kung napilitan ka lang na tumawag sa telepono, hindi ko alam kung mahal mo pa ako. Pero siguro, paranoid lang ako. Sadyang nasiraan na lang ng ulo. Ganito pala talaga pag mahal mo. Handa kang magmahal, handa kang magsakripisyo.

Pero ang pagmamahal, ay hindi one-way relationship, mahal kita pero hindi ko nararamdaman mula sa yo. Kaya siguro mas mabuti pang magmahal ng aso, oo...gaguhan. Yun na nga! Pero ayos lang na ma-gago, pero proud akong sabihin na hindi ako bobo sa pagmamahal sa iyo. Dahil hindi ako nagkamali na minahal kita. Dahil kahit maigsing parte sa buhay ko, napasaya mo ako.

Kaya sige, dito na lang. Hihingi ako ng sign mula sa itaas at mula sa iyo. Na kapag nabasa mo ito at ganito rin ang nararamdaman mo para sa kin, magkikita tayo. Kapag nabasa mo ito at may halaga pa ako sa iyo at maaring may chance pa na maging tayo ulit, makausap kita sa telepono. Kapag nabasa mo ito pero wala lang, magtext ka. Kapag nabasa mo ito at hindi mo na ako mahal, wag ka nang magparamdam. Kung hindi mo ito nabasa, wala na akong magagawa doon, hindi ko man lang naiparating sa iyo ang nararamdaman ko.

Tin

Sa ngayon, wala na kaming communication. Siguro yun na nga yung sign..omen.