and so...

ang toothpaste, kapag nilabas na sa tube, hindi na mababalik pa...

ang pagkain, pag sinuka na, hindi na pwedeng kainin ulit, yuck!

ang ice cream pagnatunaw na, hindi na masarap kainin...hindi na malamig

sa chem, kapag sumobra ng kaunting NaOH sa titration, titindi ang pagka-violet, isang patak lang, crucial na sa solution...

pag ang missed call, nasagot, hindi na siya missed call...duh!

ang mantsa sa damit, mahirap matanggal, kahit ipagpilitan ni lumen, may marka pa rin yun, promise! maniwala ka sa kin!

anong sense ng pagkakaroon ng konsensya kung hindi mo siya makikita pagharap mo sa salamin para sabihin sa iyo 'what went wrong?'

ang utot, kahit gaano mo itago, lalabas yun, masamang hangin pa rin yun na kailangan ilabas ng katawan, natural process na ng katawan yun.

kung ang Diyos nga, marunong magpatawad, bakit hindi ang tao?

para saan ang pagkakaroon ng kaibigan kung kaya mo namang tumayo sa sarili mong paa? tang-ina mo, no man is an island pare!

akala ko nahanap ko na siya, at nahanap nya din ako... pero bakit siya nawala? sana may 'lost and found' din ang pag-ibig. hahanapin ko siya uli, baka naligaw lang...

labo.