tik...tok...

...

2007-02-21T12:16:00.000+08:00

dear diary,

saya ng valentine's day... sana maulit...

ako at ang kol center

2007-01-01T14:46:00.000+08:00

thank you for calling xbox customer support. hi my name is kc. may i have your name please?

gising na ako ng alas kwarto ng madaling araw. ligo, bihis, toothbrush. wala nang kain kain, baka malate sa office. habang tulog ang marami, ayun, ako, nagkukumayag baka mawala ang 25k ko. 6am-3pm ang shift, sa elj building ng abscbn. madilim pa ang mga kalsada, binabaybay ko na ang edsa.

nakasalubong ko si ai-ai, pati si chad ng pda, at kung sino-sinong artistang kapamilya.

pagdating ng station, kain muna ng noodles, c/o ministop na hindi mo maintindihan kung anong pricing strategy ang ginagamit at napakalaki ng mark-up percentage. ayos ng gamit, konting chika-chika sa mga kakulitang floor support agents at sa mga kapwa temps.

"xbox 360 hardware", biglang sabi ng operator. nangilakbot ang buo kong katawan. sabay dasal na sana mabait ang caller. sana three red flashing lights nalang para send in for repair agad, wala nang churvahan, hinayupak na xbox yan.

americans are not as smart as we filipinos think they are (well, ndi naman ko nilalahat).

caller 1. ang unang-unang call ko pagdating sa floor. garalgal ang boses, chappy pa ang linya ng telepono. matanda around 40s, lalaki. tinanong ko ang pangalan, hindi ko maintindihan, pina-spell ko, ang bilis magsalita, pinaulit ko, sabi ba naman sa akin "i wanna speak to your supervisor!". wow, what a way to start my call center career. unang caller, irate pa! shemaks, 9mins ang normal handling time, pero umabot kami ng 45mins sa telepono.

caller 2. eto masaya. ago na lang natin sya pangalang josh waters.e di, sinumulan ko ung opening spiel ko, tapos sabi ba naman sakin, "i'm josh waters . fuck you!" and then he hung up. saya diba?

caller 3. "i cannot connect my wireless controller to my console, i'm gonna send it for repair" sabi nya.
"ok, did you plug the power cord of the console directly to the wall socket?" tanong ko.
"do i have to plug it? i thought mine's wireless?"sabi nya.
hindi ko alam kung iiyak ako o tatawa ako. mainit pa naman ang ulo ko nun dahil nalaman kong may ipis ang siopao sa canteen.
"sir, the only thing that's wireless in your system is the controller. but you have to plug the console first to the socket."
darn stupid caller. and believe me, he's a professional, he just came home from work.

caller 4. "thank you for calling xbox customer support, hi my name is kc, may i have your name please?" sabi ko. then he said, "kc." dahil feeling ko prank call, "uhm, sir, can i please have your name?", sabi nya pa rin "kc". e di medyo naiirita na ako kasi feeling ko talaga niloloko nya ako, "uh, sir, can you please spell your name for me." "it's k-a-y-c-e-e". o diba, kaloko, pareho pa kami ng pangalan.

caller 5. eto the best, "thank you so much sweetie, you've been very helpful. i hope that you'll be the one i'll be talking to when i call back again. thank you for being such a sweetheart. anyway, where are you located? can you give me your e-mail address?" hahaha, o diba, may pet name na siya sa akin. nakahanap ako ng phonepal. hehe. pero siyempre ndi ko binigay ung email ko.

masaya sa xbox, laro lang kasi kami ng laro pag walang ginagawa e, which comprises 90% of our time there. petiks mode palagi.

masaya sa call center. nakakalimutan ko lahat ng problema ko.

isa pa, i'm 25k richer in just 3 weeks. hehe. :)

ewan..

2006-11-21T18:36:00.000+08:00

nalalapit na.
isang dosenang tulog nalang.
ang bilis ng panahon.
naalala ko pa nung una.
may tunaw na ice cream.
tatlumpung minuto sa labas ng bahay.
nakatayo.
naghihintay.
masaya.
may ice buko na may munggo sa dulo.
may piggy back ride sa sunken.
mga takas na paglalakbay sa batangas.
tambay sa narra.
kain sa likod.
away.
bati.
away ulit.
bati na naman.
masaya.
may lungkot.
pag-aalinlangan.
pagtitiwala.
enero tres.
pebrero tres.
marso tres.
abril tres.
mayo tres.
hunyo tres.
hulyo tres.
agosto tres.
setyembre tres.
oktubre tres.
nobyembre tres.
at disyembre tres.
parang kailan lang.
masaya.
sana.

ano na kaya ngayon?
ganun pa rin ba?

ewan.

2006-11-21T18:24:00.000+08:00

you may question me now,
you may not know why,
you may be confused,
but someday... you'll understand

yeah, soon...you'll understand...

ask and you shall receive...

2006-11-02T17:30:00.000+08:00

God loves me. yeah, i'm sure of that.

pero God naman, you so love me na overflowing ang blessings ko, sobra-sobra. :) di ko pa hilingin, meron na agad. pero bakit may mga times na kelangan ko, wala namang dumarating. pero pag dumating, sobra-sobra, nag-uumapaw. ang hirap tuloy hawakan, hindi ko kayang saluhin. bakit ganun? hehe. ang yabang ko naman...

funny but true, minsan naisip ko sana pwede yung kanta ni rico j.

hehe :)

2006-10-22T13:22:00.000+08:00

the door opens at 8 and closes at 10

2006-08-24T18:25:00.000+08:00

LSS: my immortal by evanescence

the long wait is over. the queen of the damned is back for more exciting trips and adventures inside the kennel.

i could have considered august 22, which was a tuesday, to be one plain day until i reached masaya house. sobrang boring nung araw, tipong pwede mong i-wish sa genie na dalhin ka nalang sa period na silent tv ang pinagkakatuwaan ng mga gurangis. so, pagdating ko ng bahay, patay ang ilaw, as usual, ako na naman ang early bird, 7pm nakauwi na agad ang good girl na si ako. i switched on the ligths, set my things on the table, turned on the tv set, at tumunganga sa nothingness. nang biglang may humatak ng leeg ko at tinutukan ako ng patalim at sinabing "rape to, wag kang sisigaw"... haha, joke lang. hindi totoo yun, sayang, e di sana, madi-dream come true na ako pag nangyari yun, joke lang ulit.

so ayun, back to reality, nanonood ako ng deal or no deal, tapos napatingin ako sa may gilid, may fedex box... aba, at na-curious naman ang lola mo, sinight-sight ang package, ininspect kung saang bansa galing... hindi sa outerspace! sa indianapolis pala, galing kay raphael dela rosa... excited ako, kumuha ako ng kutsilyo at nagsaksak ng sarili, este, i tore open the box, at nagmamadaling dinukot ang laman... yehey!!!! may bubble plastic, basta, whatever you call ung plastic na may bubbles-bubbles na binabalot sa mga bagay para hindi mabasag lalo na yung mga fragile items. so, pinutuk-putok ko muna yung plastic, at ligayang-ligaya sa ginagawa. hehe!

sa loob ng box, naka-balot yung purse at yung pillow ng sweater... yung purse na si tinkerbell ang print, yung mickey mouse pillow, at yung sweater na si mickey rin ang nakatatak. para akong bata na tuwang-tuwang sinuot yung sweater, sinabit sa balikat yung bag, at niyakap yung pillow nang mahigpit na mahigpit....

ayoko na, tinatamad na ulit akong magtype, bukas nalang uli yung continuation...

closed na ang pintuan.

balot! penoy!

2006-01-09T10:27:00.000+08:00

sabi sa logbook sa org namin, ang mahilig magsabi ng "hehe!", mahilig sa sex...

possible reasons bakit malungkot ang pasko ng mga pilipino (special mention si jingo)

2005-12-31T11:28:00.001+08:00

1. walang pera.
sabi ng isang pilosopo, hindi mahalaga ang pera. pero sa totoo, ang pera ang nagpapatakbo ng maraming bagay. kung wala kang pera, wala kang kakainin, wala kang isusuot, wala kang titirhan. basic needs pa lang ng tao, wala na. yun na nga yung pinakamababa sa maslow's heirarchy of needs, e pano na yung self-actualization? lalo ngayong pasko, kung saan sa mga malls, kitang-kita ang magagandang dekorasyon, tumutugtog ang mga christmas carols, maraming nagshoshopping (yung mga may pera), at kung anu-ano pang che-che-bureche ng holiday season. pero, reality check, majority ng mga pilipino ang walang noche buena, walang hamon sa mesa, walang regalo sa ilalim ng christmas tree, ni wala ngang christmas tree e! Christmas exudes the spirit of giving, of sharing... e pano kung ikaw mismo e walang-wala, may maishe-share ka pa ba? so i guess, ito yung isa sa mga malaking dahilan kung bakit hindi masaya ang pasko ng mga tao.

2. hindi na alam yung true meaning of christmas.
"For God so loved the world that He gave His only Begotten Son for who so ever believed in Him shall not perish but have an Everlasting Life" John 3:16
bata pa lang ako, memory verse na namin yan sa Sunday School. so bakit nga ba may pasko? kasi pinanganak ang tagapagligtas ng sanlibutan. Christmas is celebrated to reminisce God's greatest gft to mankind. Pero ngayon, tila yung mga regalo at hamon at magagandang damit na nirarampa ng mga kabataan ngayon ang spirit of Christmas. guilty ako dito.

3. hindi kasama ang mga mahal nila sa buhay.
iba pa rin pag kasama mo ang pamilya mo, ang mga kaibigan mo, at ang minamahal mo. pero may mga reasons kung bakit hindi natin sila kasama. katulad nalang ngayong pasko, hindi namin nakasama ang isang kapatid ko, kasi andun siya sa pampanga. ramdam mo na hindi kumpleto ang selebrasyon ng pasko kapag hindi kayo sabay-sabay na dudulog sa hapag-kainan, na magbubukas ng regalo, na pupunta sa bahay ng mga lolo't lola, mga tito't tita, at kung saan-saan pa na tradisyon nyo nang puntahan. pero things change, and we with time...

4. wala dito sa pilipinas. (huhuhu, jingo, ikaw na to!)
sabi nga nung isa kong kaibigan, "hindi ganoong kasaya ang pasko kapag wala ka dito sa pilipinas". that friend used to live here pero their family migrated to the united states and ngayon,andito siya ulit. iba pa rin talaga ang tradisyon ng mga pilipino. queso de bola, puto bumbong, bibingka, hamon, parol, paputok, caroling, "thank you, thank you, ang babarat ninyo thank you!", aguinaldo, simbang gabi, ampaw (yung pulang sobre na binibigay palagi ng mga ninong at ninang ko, usually 100 ang laman. hehe), sako na isinasabit sa may pinto para kay santa (hindi kasi kasya sa medyas yung mga hinihiling ko e, tsaka walang chimney dito, naglalakad lang si santa kaya sa pinto ko sinasabit), at kung ano-ano pang kalokohan pag pasko. nga pala, mahina ang kita ko ngayon, naka-Php3200 lang ako mula sa mga lola't tiya ko. hehe.

5. at higit sa lahat, hindi totoo si santa claus.
si aegee, may magic wand at laruang cellphone galing sa northpole, sina shaymie at benj may bagong toys, si zak may megasketcher na tomy ang tatak, sina stef, toby at denver may mga toys at damit din na hinatid ni rudolph. sabi ng daddy ko, pag mabait daw ang bata, nireregaluhan ni santa. bakit ako walang regalo? dahil ba hindi ko mabait o dahil hindi na ako bata? marahil, hindi totoo si santa...

p.s. kung may mga ibang dahilan pa kayo, bahala na kayo sa buhay nyo.

dear santa

2005-12-19T00:45:00.000+08:00

the past years, i know i've been a good girl. i graduated from highschool, entered UP, passed math17, and am continuing my studies. i've never been drunk, never will get drunk, and don't want to get drunk. i never smoked. didn't do drugs. i've been a good daughter, or so i think. etcetera, etcetera. the space is not enough for my good deeds. (hehe!)

i never wished for anything for the past 7 christmas. i remember the time you gave me the big tent, barbie doll's house and car and bathroom and kitchen and ken and the pony, the millionaire's game, and a lot, lot more.

but santa, this year, i want to wish for something else, far from my childhood whims, not for myself but for someone so dear to me. i want him to be happy this christmas. i may not know what would make him happy, but please let him feel the joy i am feeling now. and santa, i want you to thank him for me for all the things he has done and for the bond that we shared and continously sharing.

i want to give him the peace of mind he's been longing for. i know someday, the paths we chose to take today will lead us to the road we'll be taking together as friends.

your little girl,
tin

ka-cornihan ni tin

2005-12-03T19:26:00.000+08:00

22 ways to make a girl smile

1 . Tell her she is beautiful or gorgeous(not fine, or sexy)

2 . Hold her hand at any moment . . . even if its just for a second.

3 . Kiss her on the forehead.

4 . Leave her voice messages to wake up to.

5 . When she is upset, hold her tight and tell her how much she means to you.

6 . Recognize the small things . . . they usually mean the most.

7 . Pick her over all the other girls you hang out with.

8 . Write her notes. (she loves them)

9 . Introduce her to family and friends . . . as your girlfriend.

10 . Play with her hair.

11 . Pick her up, tickle her, and play-wrestle with her.

12 . Sit in the park and just talk to her.

13 . Tell her funny jokes, tell her stupid jokes, or just tell her jokes.

14 . Let her fall asleep in your arms.

15 . If she's mad at you, kiss her.

16 . Give her piggyback rides.

17 . Bring her flowers

18 . Treat her the same around your friends as you do when your alone.

19 . Look her in the eyes and smile.

20 . Let her take as many pictures of you as she wants.

21 . Kiss her in the rain.

22 . If your in love with her . . . tell her.

ano ka ga?

2005-10-15T19:59:00.001+08:00

(ang mga pangalan ng mga tauhan ay sadyang pinalitan para sa kapakanan ng karamihan.)

hindi ako batangueno. hindi ako pinanganak sa batangas. at lalong wala akong lahing ala-eh.

dalawampu't anim na buwan na ang nakalipas mula nung una akong makadaupang-palad ng kabilang sa lahi ng mga manginginom ng kapeng barako at taga-kalikot ng balisong. sa magulong mundo ng HRIM ko natagpuan si beauty. kaklase sa math 17 at eng1, sabay kaming nakain ng tanghalian, kakwentuhan. kasa-kasama nya rin noon si bona, ang kanyang ever-trusted friend. yun nga laang, natapos ang semestre. hindi na kami naging magkaklase nang sumonod na sem.

first year, 2nd sem. AY 2003-2004. Sa hindi inaasahang pagkakataon, na-dissolve ang klase ko noon sa comm3 kaya kailangan kong humanap ng klase na tatanggap sa tulad kong nawawala. at doon ko nahanap ang klase ng aming bunsong baboy (hehe). sa klaseng iyon, nakilala ko ang maraming tauhan na sadyang nag-iwan ng matinding marka sa aking buhay, lalo na ang aking prinsipe. at natapos ang isang napakagandang semestre.

2nd year, first sem. kami'y muling nagtagpo ni beauty sa accounting. at doon, napabilang ako sa underground revolutionary movement na kung tawagin ay PNAC o Paksyet na Accounting Class.

doon ko rin nakasama ng kainaman ang original bakla ng grupo, si tita toby. siya ang nagpalabas ng noon ko'y tinatagong kabadingan. sya ang nagpauso ng mga salitang time space warp ngayon din at kung ano-ano pang kalokohan na sila ni beauty ang pasimuno. (ngunit si tita toby ay hindi batangueno, lahi ni aguinaldo ang lola mo!)

noong semestre ring iyon ako napasama sa bahay-bahayan na kung tawagin ay CARROT. sa kulay kahel na bahay na iyon sa matimtiman nabuo ang pagkakaibigang hanggang ngayon ay aking iniingatan. mga gabing walang tulog dahil panay ang churvahan, mga umagang tanghali na kung simulan dahil sa mga antok na diwa, at kung anu-ano pang alaalang hindi malilimutan ng sino man. isang gabi, birthday ni bunso, naganap ang dalawang pangyayaring nagpabago ng buhay ng dalawa nating tauhan, ang buhay ni beauty at buhay ko. sa gabing iyon, nagsimula ang talambuhay ni beauty kasama si tatay, noong gabing iyon nagsimula ang buhay kong may pilat sa binti dahil sa paso ng plantsa. kainaman ako ga?!

sembreak, bahay-hopping ang trip naming lima, dito sa navotas, tapos cavite, tapos batangas, batangas, at batangas ulit.ngunit hindi ako nakasama sa batangas trip nila dahil kinailangan kong bumalik nang maynila para sa matters of the heart. hehe. tinawag ni prince charming ba ga!

pagtapos,ay nakasama namin si krizie, isa ring luka. pakitang-gilas nung una, siya palagi ang nag-uurong ng mga kasangkapang iniwan sa lababo. pero nang kalaunan, napagod na yata. kasa-kasama sa mga gabing walang magawa, lalo na nung brownout, at napagtripang mag-dugtungan. rez cortez-tess bomb-bomb sex-sex-y topacio-ciondara-rasmus-musang-sangdara. tila lahat ay nagtatapos kay sandara. ehehe.

nagkaroon ng car stuffing, at kasali ang organisasyon ng mga ala-eh. doon ko nakilala ang karamihan.

lumipat kami sa mayumi pagkatapos manakawan ng pantalon ang aming bunso doon sa rooftop. kaya naman kahit maraming mga alaala ang naiwan sa rooftop na iyon, napagpasyahan na rin na iwan ang nakaraan. dun kami napadpad sa mayumi. kinailangan naming sumakay ng traysikel papuntang philcoa, jeep pa-mrt, taft station, bus papuntang naia, eroplano papuntang inglatera, and back. actually, sa kabilang kalsada lang.

si nanay/gigi ang nakasama namin kasunod. pinapakain nya ako sa mga panahong ako ay "mahirap, pulubi, patay-gutom, walang kang kakainin mamaya!". yan si nanay. paminsan, katulig lang ang matinis na boses, lalo pag nagsabay na sila ni bunso. pero love ko yan, kasi siya taga-ayos, taga-sira at taga-ayos na rin ng pc kong bulok.

umalis si bona. pero di kalaunan, nakasama namin si babe at ang artistahin naming housemate. dun na nagsimulang dumugo ang ilong ko sa mga gabing walang ginawa kundi makipagpalitan ng mga kuru-kuro kasama si babe. "there are things..." at mga kung anek-anek na mga questions about love ang ibabato sa iyo ng nakakapasong nilalang na ito. sspppsssss. pero kami lang ang may parehong liko ng bituka sa ganitong bagay, kaya natotolerate ko ang mga usapang sex, este, love kasama sila.

ang artistahin naming housemate, walis ng walis, hindi naman marunong magsuro. pero ayos lang, ako ang taga-suro nya. masipag, at it's complicated ang drama. ang pinakamatangkad naming kapamliya. taga-ayos ng pundidong ilaw, taga-agiw ng kisame, taga-kabit ng kurtina, pag merong gagawin na nagrerequire ng height, aba, who you gonna call? ghostbusters! nyek.

ngayon, mahigit isang taon ko na kasama ang ilan, mahigit kalahati naman ang iba, pero one thing's for sure, hindi magiging ganito kasaya ang buhay-peyups kung wala ang mga dyosa. yan ang mayumi.

p.s. nakalimutan ko si jenny, ang aming resident moomoo sa bahay. sabi na sayo magpapaalam ka muna sa akin kapag gagamit ka ng pc ko e, hindi yung basta basta mo nalang binubuhay, kaya ayun, natatakot tuloy kami. tsaka wag mo akong pinupukol ng sipit kapag ako lang mag-isa sa bahay. tsaka wag mong kinakaladkad yung silya dyan sa itaas lalo pag lahat kami ay nasa ibaba. tsaka wag mo ring kinukuha yung mga bagay na di sayo ayan tuloy, hirap hanapin, tapos ilalabas mo nalang kapag hindi na namin kailangan. tsaka wag kang oorder ng tubig pag hindi namin sinabi, ayan tuloy, ipinangalan sa yo ang resibo. freaky.

dedicated to the mayumi girls: (batangueno) melah, verna, krezia, eden, ella at mykel. pati rin si mhie na kabitenyo, at kay leslie (batangueno) na hindi na namin kasama ngayon. tsaka ang aming special mumu friend na si jennylyn

libreng eleganteng platito

2005-10-13T15:57:00.000+08:00

anong silbi ng mga surpresa? wala?

kumain ako ng paborito kong adobong sitaw. wala na kasing pasok kaya umuwi na ako dito sa navotas. tapos na ang semestre, tapos na ang series. i survived. wala nang mga function. wala nang mga nakakatuwang guest na pagsisilbihan. hindi dumating si atom. wala nang pader na de-dekorasyunan. wala nang pilferage na magaganap sa kitchen. wala nang guest na masarap tapunan ng kumukulong soup, wala nang magdamagang churvahan sa niml, wala nang ka-aga-agang call time, wala nang pakpak, wala nang gold coins, wala nang nestke drumstick at boycott nestle, wala nang binebentang tickets, hindi dumating ang epesyal na taong inimbitahan, wala nang family affairs, wala nang lugaw at sopas na employee meal, wala na si chef gene, wala nang function!!!!

dahil wala akong scratch paper, b careful n letng go d things u thought r juz nothing, coz maybe smday u'l realyz dat d 1 u gave away s d very thng u'v been wishing for...

magkaka-martial law na ba? nakakatakot. sabi dati ni verna, gusto nya magkamartial law, pero ngayon, sana daw pagkatapos nalang ng second sem kasi nakuha nya sa crs yung gusto nyang prof. ang sabi ko sana wala nalang martial law.

bakit ganun? kapag may pasok hinihiling ko na sana bakasyon na, ngayong sem break na, ayoko naman dito sa bahay. wala akong kakuntentuhan. miss ko na ang mayumi.

paduguan na naman ng ilong kami ni ella nung isang gabi. bakit may mga taong dumarating sa buhay mo na darating upang paibigin ka, pero bandang huli, hindi ka naman sasaluhin kapag nagfall ka? hehe, o diba, ikaw ba naman ang umintindi sa tanong na yan kung hindi dumugo ang ilong mo. bakit pa kasi nila ginagawa yung mga ganung bagay, sana hindi nalang, sana wala nalang silang ginawa, kasi wala rin naman pala silang intensyong makasama ka. labo nila noh? pero wala akong pakialam sa kanila.

wala akong libreng eleganteng platito. kasi hindi naman ako bumibili ng wings detergent. kung modess with wings pa yan.

walang sense.

.start

2005-10-07T07:16:00.000+08:00

it wasn't the night before christmas nor the early Sunday mass
not even the cupid's special day, not quite the blooming month of May
it was not thanksgiving, halloween, new year, could it possibly be?
it was the end of my dream, the start of the reality.

end.

tiktoktiktok..sabi ng manok???

2005-09-19T07:26:00.000+08:00

paglipas ng isang taon, ano na nga kaya ang nangyari sa puto?

kinain.

pero siguro, hindi masarap, kasi puto galapong, kaya hindi naubos, niluwa na nga ang natira, napanis pa ang iba. pero sa kabila ng lahat ng iyon, ibang pakiramdam ang aking nadama, noon lang kasi ako ulit kumain ng puto. kahit alam kong maaaring hindi masarap, sinubukan pa rin.

sabi nya, tapos na ang kabanatang iyon...

kaya eto, salamat sa iyo, kahit tapos na, gusto ko lang sabihin na hinding-hindi ka mawawala sa puso ko. putek, ang cheesy ko. pero ayun, sana mabalik yung dati nating samahan, nung panahong hindi pa tayo. masaya kasi yun e. sana maging magkaibigan tayo.

psst,,, mag-joke ka naman! hehe!

bago ako pumasok sa klase...

2005-09-06T10:59:00.000+08:00

bago ako pumasok sa klase...

maliligo ako, magbibihis, kakain,

magtu-toothbrush, magsusuklay,

magbu-blush-on, mag-aayos ng gamit...

bago ako pumasok sa klase...

Oh my God, wait and see

What will soon become of me?

This frozen heart

Screaming wheels

But does that screaming come from me?

bago ako pumasok sa klase...

kaibigan,

palagi ka nalang andyan

oo, palagi kang andyan..

bat ang layo mo?

andito ako.

sana minsan

pumunta ka naman dito.

bago ako pumasok sa klase...

ikakabit ko yung pink na palawit

sa cellphone kong bulok.

bago ako pumasok sa klase...

bakit wala akong kontrol sa buhay ko?

bago ako pumasok sa klase...

dear ate charo,

itago nyo nalang po ako sa pangalang tekla.

idudulog ko po sa inyo ang istorya ng aking buhay.

ang kwento ng fish pond na walang laman.

bago ako pumasok sa klase...

minsan sa may mayumi tayo'y nagkatagpuan

may mga sariling gimik at kanya-kanyang hangad sa buhay...

minsan tayo'y naging tunay na magkaibigan.

bago ako pumasok sa klase...

sana ganun kadaling sabihin na ganun lang talaga...

mahirap kasing umasa

sana hindi nalang ganito ang nadarama

sana malimutan na.

bago ako pumasok sa klase...

isa munang malupet na soundtrip.

isa munang malupet na tumbling.

isa munang malupet na iyak.

isa munang malupet na irit.

parang atin ang gabi.

male-late na ako sa klase. ayokong pumasok. pero adik ako sa pag-aaral.

2005-09-05T09:49:00.000+08:00

what'll she look like when she opens her eyes

and sees what she wants to see

instead of this cold mirror's lies

and all the pieces complete

she says with a sign

"I think I'm ready..."

what'll she sound like when she opens her mouth

and all the phrases sound right

as they fall out

and she says "yes" and she's not

scared of the sound

she says she's ready

will she be soft will she be strong

will she be ready to be wrong

will she move too fast or wait too long

will she look me in the eyes

what she'll look like

what'll it feel like when she opens her heart

and finds that there just might be a small missing part

and whether with or without me

she has to start getting ready

what'll she look like when she opens here eyes

will she see just what I see

will it be a surprise

to find that she hasn't changed,

her eyes are just a little wider now

and she's getting ready

will she be soft will she be strong
will she be ready to be wrong
will she move too fast or wait too long
will she look me in the eyes
what she'll look like

2005-09-05T09:43:00.000+08:00

Knew the signs

Wasn't right

I was stupid for a while

Swept away by you

And now I feel like a fool

So confused,

My heart's bruised

Was I ever loved by you?

Out of reach, so far

I never had your heart

Out of reach,

Couldn't see

We were never

Meant to be

Catch myself

From despair

I could drown

If I stay here

Keeping busy everyday

I know I will be OK

But I was

So confused,

My heart's bruised

Was I ever loved by you?

Out of reach, so far

I never had your heart

Out of reach,

Couldn't see

We were never

Meant to be

So much hurt,

So much pain

Takes a while

To regain

What is lost inside

And I hope that in time,

You'll be out of my mind

And I'll be over you

But now I'm

So confused,

My heart's bruised

Was I ever loved by you?

Out of reach, So far

I never had your heart

Out of reach,

Couldn't see

We were never

Meant to be

Out of reach,So far

You never gave your heart

In my reach, I can see

There's a life out there

For me

2005-09-03T01:31:00.000+08:00

unfair.

bakit may mga taong makikitid ang utak? hindi maintindihan ang mga bagay na kasing sensitibo nung issue?

sabi ng mga kaibigan ko, wala naman dapat akong ipaliwanag sa kanila. pero damn, bakit ako lang sinisisi nyo? sa ganitong klaseng sitwasyon, hindi lang iisang tao ang may kasalanan. oo, tama, magalit kayo sa akin, pero wag naman sana sa akin lang. tang*na naman o, bakit ko nga ba kailangang mag-explain ng side ko, at pilitan na magbago ang tingin nyo sa akin. hindi ko naman kayo kilala, malayo kayo, at higit sa lahat, hindi ko kayo kailangan para mabuhay ako!!!

pero sana, tigilan nyo na ako... gusto ko ng tahimik na buhay, buhay na malayo sa mga mapanghusgang halimaw na katulad nyo.

coffee, anyone?

2005-08-30T18:51:00.000+08:00

i just woke up. been here for 6 hours now, with no housemate around and no food to eat. i was sleeping in the bean bag, when a beep from my phone woke me up.

"y hide ur feelings 2 d 1 u luv? y do u luv d 1 hu luvs anodr? y giv evrythng if only pain comes in return? y w8 f ders nothng 2 w8 4? i gez d answr is... LOVE."

i hate moments like this one. when i'm all alone, left with an idea to ponder on. it gives me the feeling of loneliness; sentiments keep on pouring, memories coming back, fantasies filling my head. so i guess, this leaves me with the chance to speak out my mind regarding the matter.

why do people hide their feelings?
there are things better left unsaid (period)

why do you love the one who loves another?
i know this one story of a friend, i hate seeing her cry for the one she loves. much worse, the guy is crying for someone else. and that someone else likes another guy, and so the cycle continues. a very complicated love story, eh? well, i am not an expert when it comes to solving other people's problem or giving them advice. but i guess that's how really things are. it's a two in a million probability that the one you love, loves you back. do i sound bitter? nah... hehe!

why give everything if only pain comes in return?
love is like playing casino. you can't win big time if you are too scared to gamble it all. a peso will give you a centavo in return. but a million can give you thousands. there's always that portion you can never get back, but hey, it's all worth the risk. a special friend once said "hindi ka naman nagmamahal para maging masaya lang". true, with love comes the realization of one's self, the sharing of the feeling, the blows and wounds of misunderstandings and broken relationships. love can heal all wounds, even scars.

why wait if there's nothing to wait for?
why wait? change is the only permanent thing in the world, as they say. time change, people change. maybe today, you may think you are waiting for nothing. but tomorrow, the day after that, and after that, who knows, your knight in shining armor might save you from that tower guarded by fire-blowing dragons. baka na-traffic lang. :)

why do people fall in love anyway?
because love makes the world go round!!!!

++++++
ang pag-ibig, parang kape, isang espresso to be exact. dark, bitter, yet sweet. sugar and cream are for added sweetness and flavor. but when drunk neat, mainit, nakakapaso, mapait. pero bat may mga taong sadyang adik dito? i guess it's the wakening effect pagkatapos mong inumin ang isang tasang kape... coffee, anyone?

i'd like to have one, please.

acknowledgments

2005-08-27T16:11:00.000+08:00

tapos na ang FUNCTION 1 namin! congrats sa function group: tin, rubie, anton, issa, nyks, yen, mane, anne. tsaka salamat sa mga staff, lalo na ang DR staff: kenai, hersh, ezra, nyks, marv, melah, reileen, rochelle, bj, mateo, lovelove at arns. congratsa sa kitchen, sarap ng food!!! sana sa susunod na function, ganun ulit. sayang experience!!! kaya natin yan sa big function! tulong-tulong lang!

p.s. sarap ng employee meal (adobo)... syempre ako nagluto, tanchahan lang ang recipe nyan! ehhe!

p.s. ulit, Sarap ng CHEESECAKE! mwah!

may bago ako!

2005-08-07T03:26:00.000+08:00

yung globe account ko po ang ginagamit ko for now... if you want to know my new number, send me a message an_kristin@yahoo.com,,, di ko ipopost po dito yung number ko. tnx! antok na ako

2005-08-01T10:14:00.000+08:00

28-july-2005. sa tambayan. recipe tasting. yumm! chalap! dami food!

2005-08-01T10:01:00.000+08:00

iba ka-summer ang MATH 100!

pano malalaman kung nag-seseries ang isang hrim student?

2005-07-27T20:26:00.000+08:00

reposted and edited from candice nika indunan's bulletin post:

how to spot an hrim student na nagseseries (hrim 104, 105, 109 sec. b) kasabay pa ng ibang majors:

1. mukhang mga factory workers (naka-puting shirt/polo tsaka black slacks and black shoes).
2. kulot ang buhok dahil sa hairnet
3. amoy kusina (yuck!)..halo-halong amoy ng mirepoix, stock, roast, at kung anu-anong ulam na niluto sa NIML.
4. mayroong file folder na sobrang kapal dahil sa dami ng papel na nakasingit
5. always seen with his/her groupmates... paminsan mapagkakamalan pang may relasyon kapag boy at girl ang magkasama dahil talagang magkadikit sila kahit saan! hehe!
6. amoy alak...
7. malaki ang eyebags
8. nangangain ng tao
9. alam mo ang old school
10. baluktot na ang dila sa pagpropronounce ng mga foreign words tulad ng Pinot Noir, sauvignon blanc, Apellation Controlee, mirepoix, Gewurtztraminer, pupitre, degorgement, at kung anu-ano pa.
11. alam mo na parte ng carcass ng baka si Liezel (Casim) hahaha!
12. palagi asa library! yuck!
13. pag may gusto kang bagay, ilalagay mo ang dalawa mong kamay na naka-close fist sa may dibdib tapos magshe-shake ka ng katawan kasabay ng pagsabi ng gusto mong sabihin sa paraang napakamalumanay... (example: "Wooooooow, Authentic Champagne..Dom Perignon!)
14. galit ka sa mga walang kwentang groupmates
15. pag kumain ka sa mga restaurants, panihadong may mahahanap kang pintas!
16. si Mam Parker ay Dean ng CHE
17. kinalimutan mo na si Kuya Charles, may bagong lalaki na sa buhay mo, si Kuya Jess
18. Where are the garlics and the onions?
19. Sir, we were able to buy EVERYTHING! (with the baklang accent)
20. walang panahong tumambay sa tambayan upang makipagchurvahan... andun ka lang para tapusin ang PFR, insti reports at kung anu-ano pang schoolwork
21. hindi mo alam ang meaning ng REST, PAHINGA at SLEEP
22. palagi walang pera ang bulsa
23. bawal ma-late o mag-absent sa 105. sige ka, uulit ka next sem!
24. dumadami ang pimples
25. masakit ang katawan
26. paminsan, may LBM
27. alam mong may bagong version ng tell me where it hurts (105)
28. nagsisigawan
29. kumpul-kumpol pag naglakad (parang frehies)
30. walang inatupag kundi mag-aral! nyek!
31. GC
32. OC
33. KC (haha, si liezel ulit)
34. tapos na ang 104. yes! humingi ng pasalubong kay mam aquino
35. palaging humahangos
36. bigla nalang naiyak
37. bigla nalang natawa
38. proud isuot yung CHEF's JACKET
39. si anton ang pinakamakulit na kaklase
40. wala nang oras... bigla biglang magkakaroon ng klase (out of the blue)
at higit sa lahat...

Magaganda at Magagwapo!

itutuloy ko nalang to, may klase pala ako ngayon... heheheh!

2005-07-18T02:29:00.000+08:00

colonies

2005-07-18T02:12:00.000+08:00

si mama bear ay malakas

everything happens for a reason

2005-07-18T01:26:00.000+08:00

yeah, right.

maybe God wants me to learn something from this darn situation i currently am experiencing... yeah maybe, maybe God has better plans for me. pilit kong iniisip na ganun na nga.

i've had one of the worst emotional turmoil the past few days. ewan ko pero super bigat at dami ng mga iniisip ko na parang one time sasabog nalang utak ko. the hrim series subjects have been literally draining all of me. never had i expected it to be this nerve-wracking,,, tipong WALA KANG KARAPATANG MATULOG AT MAGPAHINGA!

kahapon yung pinakatuktok ng breakdown ko, I CRIED AND CRIED MY HEARTS OUT. deadline ng preliminary function report and we weren't able to pass our's on time. di tinanggap ni chef. so what? hindi lang naman kami natulog for ilang days just to finish recipe testing, R/D, and all the paper works. sobrang naawa talaga ako kay issa dahil siya yung pinakanahirapan sa amin dahil siya ang executive chef ng group namin.

i know we did our best, i know i did all my best, but i guess it wasn't good enough. 'cause here i am writing this stupid entry, crying again my hearts out, feeling sorry for myself and our group, contemplating on the 'what went wrong', NOT SLEEPING AGAIN.

napag-usapan namin nila ella, KUNG MERON LANG SANANG TAONG NANDYAN PARA SA AKIN, sa min, na papawi ng pagod, na makikinig sa sama ng loob, ngingitian ka sabay sabi na kaya mo yan, na andyan lang siya para sa iyo, tutulong sa yo pag kelangan mo o kahit hindi mo pa sabihin, na wala lang, na magpapasaya sa badtrip mong araw.... that leads me to thinking, bakit wala akong ganun? sana the load will be a lot lighter,,, pero i guess i am not ready to get into a relationship for now, lalo na wala akong panahon. i have erased the bitterness of the past, but i am not yet ready to think of the future. overloaded na ang utak ko, i can't afford to experience another heart break. pucha, eto na naman ako, pasensya na.

naalala ko tuloy, galing dito sa bahay (sa up vill) ang mommy at daddy kahapon, napansin nila na umiyak ako, mugto daw kasi mata ko, e di inexplain ko yung nangyari na hindi tinanggap yung paper na pinagpuyatan namin for ilang days, tapos humirit ang tatay ko na "akala ko kaya ka umiyak dahil sa problema sa pag-ibig". hahaha! natawa nalang ako sabay hirit nang "e wala namang poproblemahin dun kasi wala namang pag-ibig.." haha! natawa nalang ang nanay ko. sabay iyak paglabas nila ng pinto. pathetic ko.

this week: report on Industrial Marketing (hrim170), deadline ng org renewal, meeting with mam malicdem (org adviser), report on Aromatized wine (hrim105), laboratory report on fortified wines (hrim105), institutional report - party central (hrim105), institutional report - ka bero's (hrim104) ... lahat yan in just 5 days. astig noh? sana superhero nalang ako.

which leads me to thinking, kung totoo lang ang genie i would have wished for something, kahit isa lang, ok na ako... GUSTO KO MAGLAHO for a while, tipong tatakbuhan ko nalang problema ko. sabi nila kailangang harapin, e kung sa kanila nalang kaya lahat ng iniisip ko!

p.s.
sira pa yung laser printer ko. i don't know how it happened basta badtrip ako. hell with it!

p.s. part2.
pasensya na, eto lang outlet ko kapag may problema. expect more like this one. mahaba pa ang semestre, malayo pa ang big day ng function.

all those sleepless nights, all the tears i cried...

para sa mga aplikante

2005-07-16T16:11:00.000+08:00

CONGRATULATIONS!

hindi ka nanalo sa lotto! wala lang, gusto ko lang sabihin at dahil cute ako at aplikante ka ng bsap, at binisita mo tong walang kwentang blog ko, at cute ulit ako, eto na yung sagot dun sa KHRISTINE page sa sigsheet nyo. syangapala, secret lang natin to ha, wag mo pagsasabi sa mga co-apps mo na meron nang sagot dito para mahirapan sila magpasagot sa akin, hehe. tska cute ka na rin kapag ikaw yung pinakaunang may sagot sa page ko, pakita mo lang sakin agad.

Pangalan: Khristine Anne Casaje Velarde

Birthday: abril beinte y uno-1986 Edad: 19 Zodiac Sign: Taurus

Address: 49 M. Ablola St. Tangos, Navotas, Metro Manila// 9B Mayumi St. UP Village, Diliman, QC

Year and Course: 3rd- bs hotel, restaurant and institution management

Contact #s: (tanong mo nalang sakin to)

Favorite Color: Green at Pink Cart. Char: Mickey Mouse

Song: Yellow Artist: Coldplay, E-heads, Kyla

Food: Spaghetti Actor/Actress: Charlie Sheen, Catherine Zeta-Jones, Dennis Trillo,

Movie: The Classic, City of God, My Bestfriend's Wedding, Coyote Ugly, City of Angels

Hang-out: sa tambayan tsaka sa Sunken

Hobbies: crafts making, tumambay, makipagkwentuhan,

Motto in Life: Life is too short, so make the most out of it// what you do not know won't hurt you (hehe)// wag mong isipin kung ano ang iisipin ng ibang tao, as long as masaya ka, wala silang pakialam sa iyo//

Ambition: maging arkitekto o kaya housewife with my 9 kids, hehe!

Si Tin ay simpleng tao na may sariling mundo.

Gusto kong ma-meet si Kristin Kreuk, Raymond Bagatsing at Andres Bonifacio

Crush ko si Raymond Bagatsing, Romnick Sarmienta, at si (sikret na to)

Love is being in the state of uncertainty, you'll never know what to expect, as long as you've given it all, even if that someone doesn't give a damn, share it. you'll never know if it is the last time you'll ever feel the feeling. Never hope, never expect, love purely, no matter what.

Happiest Moment: Pumasa sa UP

Suking tindahan: Aling Nena's

yey! mwah!

series of unfortunate events

2005-06-21T18:49:00.000+08:00

104, 105, 109...

im dying...

yuck!

2005-06-03T14:20:00.000+08:00

ever felt so useless?

parang cellphone na walang nagtetext, parang wallet na walang pera, parang damo pero patay na yung kabayo...

well, ako oo.

ngayon, di ko alam what i am going through, di pa naman ako menopausal, pero i feel like one.i'm helpless. sabi nila, crying could somewhat lift a pound on the burden you are carrying, pero pucha, kung ganun lang din, dapat tipong ilang kilo na nabawas sa mga pinapasan ko.

talo ko pa si erik sa pagiging bum. at least siya nakagraduate na. siguro kung napunta ako sa arki, i could have done things better kasi iba yung drive dun, sa acads, iba ang pressure. tsaka pwede kong maabot ang pangarap ko, ang gumawa ng sarili kong palasyo. pero ok lang, if not because of hrim, di ko makikilala yung mga kaibigan kong kahit binabalahura ako, andyan pa rin at handang tumulong sa akin.

kaya sa mga panahong ganito, ewan ko, inaatake ako ng pagka-cheesy ko. kadiri! pero eto:

kay issa_gurl: super thanks sa lahat, sa pakikinig sa mga walang kwenta kong problema at paulit-ulit na kwento. salamat kasi kahit alam mong mali ang mga desisyon ko sa buhay, hindi mo ipinupokpok sa ulo ko, kasi minsan kapag kelangan ko ng makakausap, kelangan ko lang ng tengang makikinig hindi ung ipapamukha pa sa akin ang maling desisyon ko sa buhay. salamat din nga pala sa pagsalo sakin kung minsan, tsaka sa pagiging group mate sa 104, 109 at 170! kaya natin to! i wish you happiness big time! and "everything!" (with the girly accent, and all.)

kay nayks: pasensya na sa mga pagkukulang ko kung minsan lalo na pag natatarayan at nababara kita. alam ko minsan na-ooffend na kita, pasensya na ganito lang talaga ako, miss-know-it-all, pero ang totoo, isa akong walang kwentang tao, pero maganda naman tulad mo! o diba? hehe! basta, salamat din kasi palagi ka andyan at nakikinig sa akin. salamat sa friendship, i know hindi lang pangcollege ang pagkakaibigan natin, panghabambuhay and the life after... talo pa ang "till death do us part!" hope maging masaya ang series kahit ngarag parati!

sa mga diosa kong housemates: you're the best guys! pasensya na sa mga panahong bigla nalang akong gigising habang natutulog tapos sisigaw ng "parang ang laki ng bahay natin a!", at kung minsan ay para akong tanga. salamat din nga pala sa pakikinig sa mga walang kwenta kong kuwento. ksp lang talaga ako. salamat sa mga pagkaing pinapakain nyo sa kin sa mga panahong isa akong "mahirap, patay-gutom, wala kang kakainin mamaya!" mahal ko kayo!

kay mommy: salamat sa pag-aaruga... salamat sa pagmamahal... salamat dahil ibinigay kayo ng Diyos sa akin...

kay daddy: mahal ko po kayo... utang ko sa inyo ang buhay ko, ang pangarap ko, kung ano ako ngayon... salamat sa lahat...

kay lawrence: salamat sa unang heartbreak.

kay teacher babes at teacher dina (kindergarten), ms milan (grade1), ms edna cruz (grade2), ms pili (grade3), sir gino-gino, mam lorrie, mam villaflor, mam vega, mam dela cruz, sir gerry, sir felix (grade5), ms habana, ms nievera, sir ablola, mam mary, mam lanie, sir reyes (grade6): salamat sa isang masayang experience. salamat sa mga grades na natanggap ko, sa mga karangalang ibinigay nyo, sa kasiyahan, sa seryosong pag-aaral, sa paglalaro ng Da-Math, sa Hamon sa MLC, sa Science Quiz Bee, sa Math Olympiad, sa Pascual Roque Scholarship exam, sa Philippine Science High School Entrance Exam, sa ALPES (acceleration tests na ipinasa ko nang dalawang beses pero hindi ako pumayag na magpa-accelerate, hehe!), sa NutriQuiz sa Ever Commonwealth, sa mga saturday Math classes, sa mga excused absences, sa special pass sa school library at premises na offlimits sa mga regular students, sa mga Christmas Parties at Programs, sa pagsayaw ng folk dances as well as mga acting breaks, sa mga perfect scores sa periodical tests, sa mga pagpukpok ng kamay dahil mahaba ang kuko, sa mga afterclass review sessions para sa mga contests...at sa iba pang hindi na maalala ng Celeron kong utak.

kay mam sanchez: salamat sa pagtitiwala. salamat sa pagbibigay sa akin ng pagkakataong patunayan ang talento ko, salamat sa naabot kong 3rd Place sa National Finals ng MTAP-DECS-NCR Math Quiz Bee nung grade four. salamat sa mga chocolates kapag tinatamad na ako mag-aral, sa mga McDo meals na nililibre sa akin kapag may review sessions kapag weekends na ayaw kong puntahan. salamat sa pagpapatawas sa akin nung inakala nyong na-duwende ako, at sa pag-alala nung nilalagnat ako habang nag-exam ako nang National Finals ng Math Quiz Bee, sa katalinuhang ibinahagi, sa lahat-lahat, utang ko sa inyo ang pinakamasayang araw sa buhay ko, nung umakyat ako sa stage ng La Salle greenhills upang kunin ang parangal ko.

kay ditse: salamat sa pagturing sa aking sarili mong anak.

kay lei: salamat sa friendship.

sa mga blockmates ko: salamat sa masayang peyups life.

sa mga orgmates ko: trabaho tayo! hehe!

sa mga hs batchmates ko: salamat sa natapos nang apat na taon.

kay tess: andito lang ako, salamat sa pagkakaibigan.

kay kring: baliw ka talaga! luv ya sis!

kay ian: salamat sa load! pasesya ka na sa walang habas kong pang-aasar! masanay ka na, well alam kong sanay ka na, dahil wala akong balak itigil ang pambabalahura ko! haha, joke!

kay kuya jef: tnx sa mga pangangamusta! you never failed to put a smile on my face especially when i'm super duper mega over down!

kay sir kim (accounting): asset = liability + owner's equity!

kay kuya: pagaling ka na! mahal na mahal kita kahit lagi mo ako inaaway! di ko kayang makita kang naghihirap! i always pray to God na pagalingin ka Nya lalo na para kay Zak.

kay tokwa: magbagong buhay ka na! stick to one lang bro! bumabalik ang karma! hehe! pero i love you bro! always take care, basta pag kelangan mo ng magpipinta ng walls mo, andito lang ako, gawin nating stripes yan!

sa pamilya ko: salamat!

kay stef: kasing ganda mo ako!

kay art: wisdom tooth! ipagpatuloy yan!

sa mga kaibigan ko: salamat sa pagdamay!

kay jingo: yung mickey mouse sweater ko!

sa mga groupmates ko sa series: kaya natin to, walang susuko, ang sumuko, panget!

sa mga tao sa paligid: salamat sa mga masasayang pagsasama, salamat din sa mga panlilibak, salamat sa mga panghuhusga, salamat sa mga problema, salamat sa papuri, salamat sa pagpapahalaga, in short, kahit anong gawin nyo, salamat!

kay viktor: salamat sa lahat! i guess this is what God wants us to be... siguro may plano siyang mas maganda para sa atin. i wish you happiness at lahat ng maganda sa mundo, tanggap ko na. finally.

sa mga nakalimutan ko: sorry, Celeron lang ang utak ko.

sa nasa itaas, sa lumalang sa akin at sa buong mundo, sa iyo aking Diyos: salamat sa buhay!

p.s:
teka pala, sa nagbasa ng walang kwentang post na ito: ang tyaga mo! pagpatuloy mo yan!

a good read

2005-05-20T08:10:00.000+08:00

As I was walking down life's highway many years ago
I came upon a sign that read Heavens Grocery Store.
When I got a little closer the doors swung open wide
And when I came to myself I was standing inside.
I saw a host of angels.
They were standing everywhere
One handed me a basket and said "My child shop with care."
Everything a human needed was in that grocery store
And what you could not carry you could come back for more
First I got some Patience.
Love was in that same row.
Further down was Understanding, you need that everywhere you go.
I got a box or two of Wisdom and Faith a bag or two.
And Charity of course I would need some of that too.
I couldn't miss the Holy Ghost
It was all over the place.
And then some Strength and Courage to help me run this race.
My basket was getting full but I remembered I needed Grace,
And then I chose Salvation for Salvation was for free
I tried to get enough of that to do for you and me.
Then I started to the counter to pay my grocery bill,
For I thought I had everything to do the Masters will.
As I went up the aisle I saw Prayer and put that in,
For I knew when I stepped outside I would run into sin.
Peace and Joy were plentiful,the last things on the shelf.
Song and Praise were hanging near so I just helped myself.
Then I said tothe angel "Now how much do I owe?"
He smiled and said "Just take them everywhere you go."
Again I asked "Really now, How much do I owe?"
"My child" he said, "God paid your bill a long long time ago."

================================================
*reposted from an e-mail...

2005-05-19T12:18:00.000+08:00

ui friendship, kamusta ka na? ako? eto...

waaah! kalungkot ang buhay...pero ayos lang, im still eating pa naman tsaka pumapasok pa sa class, di ko pa naman na-try maglaslas o uminom ng lason, di pa naman ako drug-dependent, kilala ko pa mga tao lalo na ang pamilya't mga kaibigan ko na tulad mo, alam ko pa ang spelling ng pangalan ko (may letter H pagtapos ng K), naliligo everyday, i brush my teeth every after meals, di pa naman ako nag-attempt magpasagasa sa bus sa edsa, natutulog pa ako sa gabi, nagbabasa ng dyaryo,di pa naman ako nagpakagat sa aso o kaya'y kumagat ng aso, marunong pa akong kumanta at sumayaw at umarte, hindi pa rin ako tumaba dahil sa pagkain ng sandamukal na ice cream, di pa naman ako pumunta sa mangkukulam upang magpagayuma, nauubos pa rin ang pera ko at the end of the week, di pa naman ako tumatawa't umiiyak at the same time, kabisado ko pa din yung my immortal, gasgas pa din ang cellphone ko, di pa naman ako nagpakalbo, although hindi na ako kulot dahil nagparebond ako, hehe, nagsisimba pa naman ako at nagdadasal, hindi pa nayakag ng satanas para bumisita sa impyerno, di pa naman ako naghubad in public, i still have my cheek blusher with me, marunong pa din akong magfriendster, pilipino pa din naman ako...

im still the same old khristine, things may change, but one thing remains, ang tin ay isang metallic element: a silvery, easily shaped metallic element extracted from its oxide ore. It is used extensively in alloys such as solder, bronze, and pewter and as a protective coating for steel.

waaaaaah, nasiraan na yata ako ng bait... kaw, mustang buhay dyan?

new blog look kasabay ng bagong re-bonded na buhok

2005-05-11T19:21:00.000+08:00

un na un!

bukas...

2005-04-20T18:11:00.000+08:00

april 21

and so...

2005-04-14T16:56:00.000+08:00

ang toothpaste, kapag nilabas na sa tube, hindi na mababalik pa...

ang pagkain, pag sinuka na, hindi na pwedeng kainin ulit, yuck!

ang ice cream pagnatunaw na, hindi na masarap kainin...hindi na malamig

sa chem, kapag sumobra ng kaunting NaOH sa titration, titindi ang pagka-violet, isang patak lang, crucial na sa solution...

pag ang missed call, nasagot, hindi na siya missed call...duh!

ang mantsa sa damit, mahirap matanggal, kahit ipagpilitan ni lumen, may marka pa rin yun, promise! maniwala ka sa kin!

anong sense ng pagkakaroon ng konsensya kung hindi mo siya makikita pagharap mo sa salamin para sabihin sa iyo 'what went wrong?'

ang utot, kahit gaano mo itago, lalabas yun, masamang hangin pa rin yun na kailangan ilabas ng katawan, natural process na ng katawan yun.

kung ang Diyos nga, marunong magpatawad, bakit hindi ang tao?

para saan ang pagkakaroon ng kaibigan kung kaya mo namang tumayo sa sarili mong paa? tang-ina mo, no man is an island pare!

akala ko nahanap ko na siya, at nahanap nya din ako... pero bakit siya nawala? sana may 'lost and found' din ang pag-ibig. hahanapin ko siya uli, baka naligaw lang...

labo.

who needs friends?

2005-04-04T19:47:00.000+08:00

yeah, who needs them? i do! i know i do.

a week ago, nasira ang cellphone ko. walang numbers na naka-store sa sim kaya napawi lahat ng mga contact numbers ng mga tao, importante man o hindi, kaibigan ko man o mga pasaway na nakikipagtxtmate. everytime someone sends me a message, palagi ko na reply yung "ei sori po, cra kc fone ko, so nilipat ko sim ko sa iba, e walang naka-store number sa sim. tanong ko lang kng cno ka. . tnx". nakakahiya, pero it's one way to retrieve the numbers.

tinext ko si mhers, sinend nya sa akin ang mga numbers ng mga batchmates namin nung higschool, yung iba mga kaibigan ko, ung iba, wala lang. marami naka-sun. kaya hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa, tutal, naka-247 ako.

madami ako nakakwentuhan. so many stories, so little time ang drama. madaming issues, wala akong alam kahit isa. ganoon ako naging 'walang pakialam' sa mga batch namin. masyado akong na-overwhelm sa mga experiences at happenings with my new found friends dito sa peyups. guilty ako of neglecting my old friends.

tinatawagan ko kanina sila, yung iba, hindi sinasagot. sabi ni ice, "bka naman ayaw ka nila makausap." malamang hindi. may klase lang sila.

thankful ako at naimbento ang unlimited calls and texts, kung hindi dahil dun hindi ko makakausap ang mga kaibigan ko. sabi nga ni dikky, "ang problema sa sun, hindi yung load."

magkikita-kita kami ngayong summer (hopefully)! miss ko na sila, miss na din nila ako.

sabi nga dun sa kantang palagi pinakakanta sa amin nung grade three, "make new friends and keep the old, one is silver and the other's gold"

who needs friends? i do, i know you do too.

2005-03-27T16:50:00.000+08:00

there are three things a person can't hide:

coughing

poverty

love.

the harder one tries to hide them, the more they rise to the surface. but there are times when you still want to hide them...

Love is a self inflicted pain...

Love comes to us in different ways but it's also the same...

- il mare (the sea)

suicide note

2005-03-07T19:43:00.000+08:00

gandang araw... as i would always say at the end of my text message...

why wish them a good day, when i know mine would never end up that way? kung hindi lang din magiging masaya araw ko, sana hindi lang din masaya araw ng iba. selfish ko noh, pero bitter lang talaga ako. so many things happened, so little time. di na ako maka-cope sa bilis ng takbo ng mga bagay-bagay. napapag-iwanan na nga ako. daming papers na hindi nasubmit, daming exams na hindi napaghandaan, daming opportunities na pinalampas, dami... nakakalunod

tangnang buhay to. syet, bad word. kakagatin ko dila ko. tangna talaga. ooops...dila ko lang naman ang may kagat, hindi ang mga daliri ko. nung sabado, sabi sakin ng isang kaibigan, "magjoke ka nga". napatigil ako. nag-isip. pero walang naisip. bakit kung kelan kailangan ko ng joke, tsaka hindi pa nagpaprocess ang utak kong puno ng ka-corny-han. kaya naijoke ko na naman ang walang kamatayang "anong hayop ang medyo mainit? e di worm!" bakit ako lang ang tumatawa sa joke na to? nung una ko marinig yun, hagalpak ako sa tawa. kahit hanggang ngayon pag iniisip ko, natatawa pa rin ako. ewan. ang babaw ko.

nagfe-friendster ako ngayon. at syet. totoo pala yung tsismis. nanganak na nga yung isa naming batchmate. totoo pala yung kumakalat na balita dati na buntis sya. nasa friendster nga yung picture nila ng baby nya.

nakakain na ako sa mang jimmy's. masarap sana kaso hindi na overflowing ang rice. limited na. wala akong load.
"may mga bagay na kahit alam mong mali, hindi mo kayang pigilin. kung pwede lang huminto ang oras, kung pwede lang maglaho, sana'y tinangay na lang ako ng hangin sa isang lugar na walang nakakakilala sa akin, walang pupuna, walang maling kilos, walang maling desisyon, walang mapanuring mata. pero realidad ay ito, lahat napupuna, lahat maling kilos, mahirap magdesisyon. bakit kasi may mga bagay na darating upang guluhin ang magulo mo nang buhay. bakit? nagtatanong ako. pero kahit naging mas magulo ang buhay ko, naging masaya ako, kahit sandali lang... ang bilis ng isang linggo.."

naiinis ako. naiirita ako. hindi, nagagalit ako. sa tatlong tao sa buhay ko. mamatay na sila...ay hindi, wag, marami iiyak, marami luluha. ako nalang...

gandang araw!

Tangna... ang mga excerpt sa buhay ng prinsesang nakaunghay sa mga tala

2005-03-02T20:46:00.000+08:00

02.11.05 1:40 pm FN11 lec. ALON hall.

Antok.

Si Ma'am, dada nang dada. Walang tigil, walang patid, Hydrolitic Rancidity in Fats ang topic. Blanching, makakadestroy daw ng enzymes. Ang dami nya sinasabi. Nkakauta. Mga nasa trenta anyos na si Ma'am. Bata pa ang hitsura, maganda, matalino, pero talagang naiirita ako sa boses nya, parang kukong kumakayod sa blackboard. Nakakatulig. Hindi ko siya maintindihan. Inaantok ako.

Ang setting, isang malamyang hapon, sa laboratory room kapag nagluluto kami. nakaupo ako sa isang station, sa likod ni Ezipotpot na may nakapasak na earphones sa tenga. Sa may gitnang table, nakaupo ang mga Sandy Daza at Heny Sison ng klase, tahimik, at buong-lugod na nakikinig at nagtetake down ng notes. wala pa si mama Melah, wala pa din si papa Marvz, malamang hindi na darating ang mga iyon. Iba-iba ang courses namin. May fudtek, flcd, he,at lima lang kaming hrim mula sa batch namin. nakakalungkot. Delayed kasi kami dahil sa hinayupak na chem16.

Hikab.

Kanina, nakasama ulit namin si Anton, ang aking long lost friend. Kumain kami sa kenny. nalagasan ako ng dalawang daan nang walang kalaban-laban. pucha. Kahapon dapat magkikita kami ni viktor, may meeting ang mga pct at candidates ng buklod. Hindi ako nakapunta, stranded dahil sa ulan. Miss ko na siya. ewan.

Tulog.

Masakit ang tiyan ko. Masakit din ang ulo ko. Information overload. Mamaya, aCHEng pageant na. sasayaw kami. back-up dancers sa Heartbreaker ni buddy Wiwi at Mhie. pa-sexy ang outfit. pero damn, ang laki pa ng tyan ko dahil sa sandamukal na chicken-kanin-corn & carrot-exra rice-mashed potato-iced tea na kinain ko. Kanina, nanood kami sa CSSP Multimedia Room nung documentary tungkol sa Hacienda Luisita Massacre. naiyak ako. Kumupas ang eye liner ko.

Panaginip.

Naghilamos ako. Nag-ayos. Nablush-on. Kahapon, umuwi ako sa bahay sa Navotas. Sobrang traffic sa Sangandaan dahil sa demolition na ginawa. Umulan. Naka-shades ako. Badtrip. Nakakaawa yung mga nawalan ng bahay. wala na ngang matitirhan, nabasa pa ang mga gamit. Nakakaawa yung mga "stockholder" ng Las Haciendas de Luisita. P9.50 per day ang sahod. Isang araw lang sa isang linggo ang trabaho. Pano sila kumakain? paano sila nabubuhay? Ewan. Naalala ko tuloy, naaawa ako sa kuko ko, dalawang linggo nan hindi napapa-manicure.

Sub-conscious state.

Nagreklamo ako sa nanay ko dahil kulang na kulang ang dalawang daan kada araw at extrang isang daan para pamasahe pauwi kapag weekends. kaya binigyan niya ako ng extrang P500 kahapon. Walang-wala nang pera si mommy pero binigay nya pa rin sa akin. Tinanggap ko kasi deficit na ako, lunes pa lang, trenta pesos nalang natira sa whole week's allowance ko. Nagbayad ako ng napakalaki para sa mga readings sa FS. lintik.

Bangungot.

Naka-oxygen pa rin si kuya. sobrang payat. buto't balat na talaga. Naaawa ako sa kanya pero wala akong ginagawa. Nung tambay night, sumama loob sa akin ni nayka. nung lunes, si mhie naman. week before, si mommy, nagtampo sa akin. hindi kami nagkikita ni vikor. ayaw sa akin ng prof ko sa span. ayoko rin sa kanya. hindi na kami nagkikita ng mga kaibigan ko sa st james. may pumapapel sa buhay ko. magulo ang buhay. bagsak ako sa chem nung summer, nung ni-re-take, cuatro. math17-dropped, 2nd take, 2.5/2.75 (hindi ko maalala), INC sa badminton at sa hrim 102, hanggang ngayon hindi ko pa tapos ang affiliation. bumabagsak ako unti-unti sa fn. buti nalang pasado sa fs. espanol once es muy deficil. wala akong pera. said na. bakit ko pa kasi hinulog yung pera ko dun sa alkansyang pinaikot ng league of filipino students kanina para sa mga trabahador ng haciend luisita. naawa kasi ako sa kanila, pero naawa rin ako sa sarili ko dahil hindi ako naglunch dahil dun. naawa din ako dun sa aleng namamalimos sa overpass sa philcoa. pero hindi ko siya nabigyan dahil wala akong pera nung nadaanan ko siya.

Sigaw.

churva. Yan ang salitang natutunan ko this past few weeks. walang meaning. sabi ni verna, pwedeng gamitin kanit ano. kahit saan. walang malin usage. lahat tama. basta nagkakaintindihan kau ng kausap mo. sabi ko kay Ma'am Roscom, "Ma'am, paki-churva naman tong letter of request ko oh," a kinuha nya yung letter ko, at chinurva nga nya..o diba? nagkaintindihan kami! lufets. Chumorva ako ng chocolate sundae kagabi sa jollibee (hi, verna!), chinuchurva nung batang pulubi sa labas yung kinakain ko. Aba, isang subo palang ang nachochorva ko, chochorvahin na niya?! Manigas siya! Ang sarap kaya ng choco sundae! Churva!

Bangon.

Malapit na Valentines Day. sa lunes na. Tatlong tulog nalang. Ano mangyayari?! May date ba kami? Ayoko umasa. Tapos nun, quince na, limang buwan na kami.

Wala lang.

Waaah! Tubig! hindi nagrereply si Wilcare Aqua. Break na yata sila ni Krizzie (joke!). Iniinom namin ang tubig gripo. Sana hindi ako mamatay sa Escherichia Coli.

Tulog ulit.

Malapi na ang campaign period. Mangangampanya na si Viktor.More or less, labingwalong araw na kami hindi nagkikita. Ang labo. Mahal ko siya.

Mababaw na panaginip.

Puro bulaklak. Naglalakad ako sa isang harding puno ng bulaklak. Churva. Nanaginip akong naglalakad sa isang harding puno ng bulaklak. Tumugtog ang isang classic na kanta. May mga tao sa paligid. Nakaputi silang lahat. May mga kalapating lumilipad, may rainbow.pero more or less, maaliwalas ang pnahon. Andun si tess, si buding, si jenny at jeng, si madi at mel, si kring, si lealei, si jr, si kiko. andun si armi, andun si lawrence, si viktor. andun din si jed, kasama nila krezia, si melah, mhie, verna, eden, leslie. pati si feng at ate kate. andun si mane, marvin, yen, nayka, cel at issa gurl. everyone is present, pati yung aleng pa-bagets na nakasakay ko sa jeep. buong pamilya ko andun. Napatingin ako sa harapan. may lalaking nakaputi, gwapo, mukhang mabait, disente. andun din yung pari. tumingin ako sa likod, andun si daddy, masayang-masaya. pero bakit naka-itim yung kasama nya? sino yun? hindi ko makita. Nakatakip ng belong itim ang babae. itim ang kuko, ang make-up. freaky. may hawak siyang bulaklak, everlasting. Nagsimula silang maglakad. Kasal nga to.

Natapos. Reception na. Masarap ang pagkain. Ang ganda ng cake, may desenyong couple sa ibabaw, nakaputi. nagtaka ako, bakit yung bride nakaitim?

Oras na para sa tradisyunal na paghahagis ng bulaklak. Nakiagaw ko. Nasapo ko ang everlasting. pero may tumurok sa dibdib ko. dun ko naramdaman yung hapdi...unti-unting tumutulo ang dugo sa aking...traje de boda. oo, naka bridal gown ako. unti-unti akong pinapatay ng turok na yon. humihingi ako ng tulong, pero walang pumapansin. parang hindi nila ako nakikita. sinubukan ko silang lapitan. pero hindi ko sila nahawakan. ano to?

Tangna. Bangungot pa din.

Tangna, patingin-tingin ka pa. Ang hirap talaga pag bitter noh? kawawa ka naman.

Biglang bangon. Sabay sigaw.

Hah, putek, inaantok na talaga ako...eto seryoso na, itutulog ko na to. zzzzzzzZzzzzZzzz...

Gising.

Dismissed na ang klase. Uwian na.

ewan.labo.

2005-02-22T07:52:00.000+08:00

it's not everyday that I have the chance to change something...

procrasTINation

2005-02-22T07:38:00.000+08:00

katamaran. parte na talaga ako nun, pati pangalan ko, andun. putek. i should be doing my make-up paper for panpil19. ngayong 8:30am ang deadline, 7:59am na, wala pa ako nasisimulan. bakit kasi kelangan maging critical paper pa? e hindi gumagana ang utak ko ngayon. hay... goodluck sa akin.

eto, sa halip na sumasagot sa mga guide questions tulad nitong mga to:

4. Ano kaya ang sinisimbulo ng LUPA sa pelikulang ito? Bakit ito ang laging iniluluto o sinasahugan ng Ina sa nasabing pamilya?

5. Ano kaya ang ipinapahiwatig ng paglalakad-lakad sa kalsada ng lolo (yung may bulak sa ilong) sa pelikula? Ano ang sinasabi nito hinggil sa konsepto natin ng patay at kaluluwa?

6. Kung susundan ang naratibo (takbo ng mga pangyayari) ng pelikula, bakit kaya ginawang litson ang bunso (unano)?

10. Nagustuhan mo ba ang pelikula o hindi? Bakit?

e hindi ko talaga masagot. putek na Ang Pamilyang Kumakain ng Lupa na yan o! Kumain na nga lang sila ng lupa forever! sobrang morbid at walang kwenta naman yung film... ewan ko ba..

bakit disoriented na naman ako? feeling ko, sakit na to e... everytime na may ginagawa ako, may sinusulat, o may sinasabi, lagi ako nawawala sa focus, nalilimot ang sinasabi, nawawala yung thoughts na naisip...

ayan, tinatamad na naman ako... kaya matagal ulit bago magkaroon ng sensible na artik dito...

untitled

2005-01-25T18:32:00.000+08:00

if GOD gave YOU a dozen roses and YOU ask why there are NO MORE thorns...

GOD would just smile, show HIS BLEEDING hands and say:

"I took them AWAY to save YOU from PAIN"

life is full of shits!

2005-01-25T18:29:00.000+08:00

the title says it all...

isang pagbati

2004-12-21T15:21:00.000+08:00

mewi kismas in advans!

tuesdays with kim

2004-11-06T20:44:00.000+08:00

the joys of teaching ACCOUNTING to intelligent little brats like us, eh? yeah..

the semester is over...and so is our every TUESDAYS with morrie, rather, SIR KIM. all those unfathomed accounting problems and heart pounding exams were now part of history. no more horror stories and green jokes, no more coup de etat plots, no more black shirt days that actually didnt happen, no more 'waiting in vain' for sir kim to arrive, no more heart-to-heart talks of hatred and anger, no more agonizing weather, no more homeworks undone, no more copying of homeworks, no more shower of stars (be it superstar, megastar, or starlet), no more kidnap story, no more laughs over mispronounced words due to language differences, no more "yes darcis", no more 5minute breaks that actually lasts for about 30 minutes, no more PNACs, no more ILACs, and for me, no more room reservations and text brigades.

i am the class president. or i should say, i was.

this morning as i was going through the newspaper, i saw this one familiar name printed as the young blood article writer. Kim Boysie Enage, my former accounting professor. in his masterpiece, he recalls the odds and joys of being a mentor.

and here i am, reminiscing the odds and joys of having him as my/our instructor.

june 22. first class meeting, he asked us to draw in a scratch paper a timeline, our lives' timeline, and within those spaces, we scribed what we WANT to happen, be it a simple dream or an outrageous one. after a while, we passed the paper and sir kim, recited the writings annonimously. somebody dreamed to become FHM's covergirl and get married at the age of 21 at the same time. the whole class laughed at the idea. who the hell in her sanity would actually wish that knowing that others would dream of becoming successful hotel managers and restaurant owners. yeah, i know it was funny, but hey, it was mine.

days passed and so our agony over unsolved mysteries of accounting continued. hatred developed and an underground revolutionary organization was formed. pnac... "paksyet na accounting class"...composed of primarily the 'left front seaters' who'd rather spend 30 minutes eating outside than listening to sir kim. pardon to beauty and to everyone else that comprised the so-called 'cult'.

midterm exam. i passed. and so is half of the class. 'swerte' as i'd want to call the mystery behind my passing. i barely had time to study for the exam. and so, when the results were announced, i was shocked, as i would have been seeing a ghost. and since i was a member of the PNAC, the 'cult' had to forfeit my priviledges.

one gloomy day. a number agreed on a resolution...to oust sir kim as our instructor. and on that fateful day, he talked to us. he was calm but tension and anger was obvious in his eyes. we were over the limits. though we did not accept the fact, we submit to his heartbreaking speech. it was no nonsense. it inspired us to do better, rather i say, i was inspired to do best.

and i countinued learning.

last day. final exam. everyone, except a two or three, passed. he thanked us. he thanked me.

silly as i would think of it, i wish i could go back five months ago, to the very first day we met. i would write in my paper what i really long for, what i want to achieve, and that is to be like sir kim, to inspire intelligent little brats like us to do better, to do best in a battle with no sword to fight with, just our hearts and brains that will lead to the victory everyone aspire.

i had not only found an instructor, i had found a foe, a friend.

written november 6, 2004

Trick or Treat!

2004-10-31T23:43:00.000+08:00

Happy Halloween! it's spooky around here... coz it's almost twelve midnight!

sana...

2004-10-29T11:08:00.000+08:00

Kahit Maputi Na Ang Buhok Ko

Kung tayo'y matanda na
Sana'y di tayo magbago
Kailan man nasaan ma'y
Ito ang pangarap ko
Makuha mo pa kayang
Ako'y hagkan at yakapin
ooooooh
Hanggang pagtanda natin
Nagtatanong lang sa `yo
Ako pa kaya'y ibigin mo
Kung maputi na ang buhok ko

Pagdating ng araw
Ang `yong buhok
Ay puputi na rin
Sabay tayong mangangarap
Nang nakaraan sa `tin
Ang nakalipas ay ibabalik natin
ooooooh
Ipapaalala ko sa `yo
Ang aking pangako
Na ang pag-ibig ko'y laging sa `yo
Kahit maputi na ang buhok ko

Ang nakalipas ay ibabalik natin
hmmmmmm
Ipapaalala ko sa `yo
Ang aking pangako
Na ang pag-ibig ko'y laging sa `yo
Kahit maputi na ang buhok ko

Kahit maputi na ang buhok ko

Grow Old With You

I wanna make you smile
whenever you're sad
Carry you around
when your arthritis is bad
All I wanna do
is grow old with you

I'll get your medicine
when your tummy aches
Build you a fire
if the furnace breaks
Oh it could be so nice,
growing old with you
I'll miss you
Kiss you
Give you my coat
when you are cold
Need you
Feed you
Even let ya hold
the remote control

So let me do the dishes
in our kitchen sink
Put you to bed
if you've had too much to drink
I could be the man
who grows old with you

I wanna grow old with you

--------------------------------------

ang saya isipin na mayroong nagmamahal sa yo at nanaisin nya na tumanda kasama ka. magkasama kayong gagawa ng sarili nyong pamilya, magkasamang haharapin ang mga problema, magkasama sa hirap at ginhawa. kahit pumuti ang mga buhok nyo't mangulubot ang balat, kahit na makita nyo ang isa't isa sa pinakapangit nyong itsura, kahit na may arthritis at kung anu-anong sakit pa... nandyan pa rin kayo sa isa't isa.

isang araw, naglalakad ako sa megamall. nakita ko itong mag-asawa na siguro ay nasa 80+ na. nakawheelchair yung babae, sinusubuan siya nung asawa nya. napangiti nalang ako sa ganda ng nakita ko. tapos dumating na yung mga apo at mga anak, ang saya-saya nilang pamilya.

minsan tuloy naisip ko, mayroon kayang magnanais na tumanda kasama ko? sana...

2004-10-27T22:12:00.000+08:00

si tin...sa ilalim ng kama

untitled

2004-10-27T20:13:00.000+08:00

wala akong maisip na title.

galit ako. grrrr! pero actually inis lang... kanino?

sa globe.

globe telecom hindi globe na globo. bakit?

kasi pinutol na ang aking mga cellphone privileges (di na makakapagtext, di na makakatawag, at higit sa lahat di na makakapag-gprs). anong dahilan?

3 months na akong di nakakabayad ng bill. umabot na sa credit limit ko.

hindi ko namalayan na umaabot ng 1000+ ang charges na naiincur ko sa loob ng isang buwan.

putek!

kelangan kong mabayaran ang 5000 sa loob ng ilang linggo.

goodluck sa akin. goodluck talaga!

imbitado kayo!!!

2004-10-25T20:02:00.000+08:00

ikakasal na ako!

you've read it right! yeah, im getting married! this year, sometime in december...and you're all invited!

it isn't april fools, right?

sayang ang kfc zinger hot and crispy chicken burger

2004-10-21T20:34:00.000+08:00

ala-una ng hapon. papunta akong peyups. sumakay ako ng UP jeep sa may quezon ave. binaybay ang kahabaan at huminto nang naging pula ang traffic light sa may intersection ng agham, at quezon ave. may batang amakyat sa jeep, pinunasan ang aming mga paa na noong una ay malinis, ngunit pagtapos ay dumumi.

gusto kong sipain yung bata dahil sinira nya ang kaka-pedicure ko lang na kuko sa paa. inis na inis ako, tapos kamo, hinihingi pa ang nilalasap kong KFC zinger hot and crispy chicken burger (seventy pesos lang, panihadong maliligayahan ka!). syempre, hindi ko binigay, lelang nya noh! sarap nun e! hindi pa nakuntento sa pag-iling ko at pag-irap, nangangalabit pa! kaya ayun, inirapan ko ulit at tinakam ng aking KFC zinger h0t and crispy chicken burger.

ewan. naiinis talaga ako. pero ewan.

TINkerbel

2004-10-20T18:37:00.000+08:00

na-release na ang yearbook namin after what seems like a hundred years... at eto ang write up sa akin...

Now the TIN-kerbel who loves to play hoops, or rather watch, or rather try the ball(ers) herself - Lady Khristine. Many do not give her much thought; prepare to write her off as simply pretty face. These are the foolish ones, kasi ba naman, Tin has a very BIG brain... She loves savoring the wonderful aroma of numbers (ano kaya meron sa numbers???) She is the sole goddess in her own forest. Her charm and wit never failed to capture attentions of the gazing tigers and lions in her own jungle - her own niche wherein the "magagaling and matatalinos" belong. Yesterday a name, now an iska... Three cheers for our muse - Tin-Tin...

//ginawa ni sherald.

Ang Istorya ng Asukal na Pula

2004-10-20T17:39:00.000+08:00

reposted from rockstartin

Dear Ate Charo,

Itago nyo na lang po ako sa pangalang Tin, labingwalong taong gulang at nasa ikalawang taon na sa kolehiyo sa Unibersidad ng Pilipinas.

Lumiham po ako sa inyo upang idulog ang aking kwento..ang istorya ng asukal na pula...

(song playing: Maalaala mo kaya ang sumpa mo sa akin na ang pag-ibig mo ay sadyang di magmamaliw..)

Episode 001:

Bumabagyo, kumukulog, kumikidlat. Brownout sa classroom. Antok na antok na ako noong hapon na iyon, isang mahabang leksyon ang tinuro ni Prof Pnac. Anak ng tokwa, he’s speaking French! Basic ng accounting daw, pero hello(?) Nuclear Physics, Meteorology, Human Anatomy at Astrology combined yata yun! Kulang nalang pakantahin kami ng Bahay Kubo sa tono ng Paa-Tuhod.

…zzzzzzzzz…

Once upon a time in a kingdom Far Far Away, there lived a princess who was locked in castle guarded by a dragon. The pretty little princess was cursed to a lifetime of heartaches. Only the Prince Charming could break the witch’s spell. He was bound to cross the seven seas, traverse the enchanted forest, and fight the big ogre named Shrek. And so his journey went through, he crossed the seven seas, traversed the enchanted forest and fought the big ogre named Shrek.

After seven months, the prince finally reached the castle. He entered the tower and to his alarm, he found the princess lying on the floor swarmed by beasts and covered with blood. He was too late. If only he had been a month early, he could have saved the princess, his princess, he thought. He was too late. All he could do was to blame himself for the fate of the princess. But his regrets were not important now. He has lost the kingdom’s lady, he has lost his lady…

…zzzzzzzzz…

“Uy friend, gising! Ayan na si Prince Charming mo!” sabi ni Sis #1.

“Wheeew! Panaginip lang pala…” so I thought.

“Kinikilig ang lola, hindi na makakatulog yan mamaya.” hirit naman ni Friendship #2.

Nakatulog na pala ako. Hindi ko namalayan. But that was so realistic, I almost see myself as the pretty little princess and is my prince. So ayun, napatulala ako, nag-aantay na may dumating na biyaya. And then poof…straight from the sky, it’s a bird, it’s a plane, no…it’s !

“Oh my gulay!” Nabuhay ang mga nerve cells ko. Ayan na si Superman. Pero hindi pa ako mukhang Lois Lane, Lana Lang palang. “My hero!” Napatalon ang heart ko. “He’s here to save me from this damned dungeon! My knight in shining armor!”

Lumabas ako ng classroom.

Love Triangle

2004-10-20T17:04:00.000+08:00

theory of evolution ang kay charles darwin. big bang theory ang tungkol sa origin at evolution ng universe. relativity ang kay einstein.

was there ever a theory on love?
well, meron.

A triangular theory of love

Sternberg, R. J. (1986) A triangular theory of love. Psychological Review, 93, 119-135

In this article, Sternberg proposes that love can be conceptualised as consisting of three primary components: passion, intimacy and commitment. These can be conceptualised as a `love triangle` with the three components forming the vertices.

Passion - `the drives that lead to romance, physical attraction, sexual consummation, and related phenomena`

Intimacy - `feelings of closeness, connectedness, and bondedness in loving relationships`

Commitment - `the decision that one loves someone else and ... the commitment to maintain that love`

These components may be combined to characterise eight kinds of love.

Kind of love
Passion Intimacy Commitment

Nonlove - walang passion, walang intimacy, walang commitment
Liking - walang passion, may intimacy, walang commitment
Infatuation - may passion, walang intimacy, walang commitment
Empty love - walang passion, walang intimacy, may commitment
Romantic love - may passion, may intimacy, walang commitment
Companionate love - walang passion, may intimacy, may commitment
Fatuous love - may passion, walang intimacy, may commitment
Consumate love - may passion, may intimacy, may commitment

Sternberg notes that the relative emphasis of each component changes over time as an adult romantic relationship develops.

Passion
Passionate arousal tends to occur at the beginning of relationships, peaks relatively quickly and then reduces to a stable level as a result of habituation. Following relationship termination, an individuals capacity for passion appears to go negative for a period of time, as the individual overcomes feelings of loss.

Intimacy
Intimacy tends to peak slower than passion and then gradually reduces to a relatively low level of manifest intimacy as interpersonal bonding increases. Changes in circumstances, however, tend to activate latent intimacy, which can cause the manifest level of intimacy to return or exceed its earlier peak.

Commitment

In successful relationships, the level of commitment rises relatively slowly at first, speeds up, and then gradually levels off. Where relationships fail, the level of commitment usually decreases gradually and descends back towards the baseline.

Sternberg goes on to compare his theory with existing research and to consider a how partners love triangles could be compared, that an individual may have both ideal and real triangles, self and other triangles and interactions between all these.

This model of love is primarily of interest here as it was used by Levy and Davis (

1988) when investigating adult romantic attachments.

bored ka na ba?

2004-10-20T16:29:00.000+08:00

ako oo.

sembreak. noong may pasok pa, palagi ko nalang inaasam asam na mawalan na ng pasok, pero ngayon, ewan! gusto kong maglaho na lang ng parang bula para hindi maramdaman ang pagkabagot na to. teka nga't magta-time space warp muna ako!

everything you want

2004-10-19T15:07:00.000+08:00

VERTICAL HORIZON

Somewhere there's speaking
It's already coming in
Oh and it's rising
at the back of your mind
You never could get it
Unless you were fed it
Now you're here
and you don't know why

But under skinned knees
and the skid marks
Past the places
where you used to learn
You howl and listen
Listen and wait for the
Echoes of angels
who won't return

He's everything you want
He's everything you need
He's everything inside of you
That you wish you could be
He says all the right things
At exactly the right time
But he means nothing to you
And you don't know why

You're waiting for someone
To put you together
You're waiting for someone
to push you away
There's always another
wound to discover
There's always something more
you wish he'd say

He's everything you want
He's everything you need
He's everything inside of you
That you wish you could be
He says all the right things
At exactly the right time
But he means nothing to you
And you don't know why

But you'll just sit tight
And watch it unwind
It's only what you're asking for
And you'll be just fine
With all of your time
It's only what you're waiting for

Out of the island
Into the highway
Past the places
where you might have turned
You never did notice
But you still hide away
The anger of angels
who won't return

He's everything you want
He's everything you need
He's everything inside of you
That you wish you could be
He says all the right things
At exactly the right time
But he means nothing to you
And you don't know why

I am everything you want
I am everything you need
I am everything inside of you
That you wish you could be
I say all the right things
At exactly the right time
But I mean nothing to you a
nd I don't know why
And I don't know why
Why
I don't know

changes

2004-10-18T19:25:00.000+08:00

isang buwan. halos isang buwan din pala akong hindi umuwi sa bahay. at eto ang mga nangyari sa loob ng isang buwan:

1. kulay blue na ang kwarto ko.

2. gumagana na ulit ang shower sa banyo.

3. may road-widening project ang gobyerno ng navotas.

4. payat na ang kuya kong dati kung tawagin ay baboy.

5. nakapunta na ang nanay ko sa sm north nang hindi naligaw (first time!).

6. iba na ang rutang dinadaanan ng monumento-navotas jeepney.

7. hindi na sonny ang pangalan ng kapitbahay naming batang lalaki - alwyna na ngayon.

8. puti na ulit ang buhok ni lola.

9. bago na ang dvd player ng tatay ko, dinispatcha na ang bulok nyang player.

10. may bagong asawa yung ka-live-in ng kapitbahay namin, na minsang pinagpantasyahan namin ng pinsan ko.

yan ang mga pagbabagong hindi ko nalaman noong ako'y nawala. hindi ko alam ang mga iyan, walang nagtangkang magsabi sa akin. pero noong pag-uwi ko'y mayroon din akong pinasabog na bomba:

may boyfriend na ako.

Sentimyento ng isang nagdadalamhati

2004-10-12T18:27:00.000+08:00

Mga katanungang nangangailangan ng kasagutan...
(reposted mula sa rockstartin)

Harsh realities…unspoken angst...

1. bakit kapag ang lalaki ang nanloko sa babae, ok lang... e kasi lalaki sila? normal lang daw yan! putek! pero pag babae... hinahamak ng karamihan! binabansagang malandi... langya nga naman ang lipunan!

2. bakit kung kelan mahal na mahal mo na yung isang tao... dun ka nya gagaguhin! “Kung kelan ka nagging seryoso, tsaka ka nya…gagaguhin! O..Diyos ko..ano ba nama ito…?”

3. bakit kapag nagmahal ang isang babae...di niya pwedeng ligawan yung mahal nya??? kelangan nyang mag-intay...kung kelan lumapit yung lalaki tsaka lang pwedeng iparamdaman ang saloobin... e pano kung lumipas na ang ilang taon, la pa rin siya? susuko ka na lang ba nang basta-basta?

4. bakit kapag nagmahal ang isang tao... masasaktan siya?

5. bakit kung kelan ok na kayo...kala mo pwede na... yun pala matutuklasan mo may mahal na siyang iba? parang ganito "mahal kita...pero mas mahal ko siya...kaya paalam na..." tangna! mamatay na sya! pinaasa ka lang niya!

6. bakit kung sino ang gusto mo siya ang ayaw sa iyo? kung sino ang may gusto sa iyo, yun ang ayaw mo? hindi ba pwedeng yung gusto mo na lang ang magkagusto sa iyo o yung may gusto sa iyo ang magustuhan mo?

7. bakit kailangan magpaalam sa taong mahal mo? dahil wala ka nang nararamdaman sa kanya? ipokrita! may nararamdaman ka pa rin sa kanya, siyempre, mahal mo siya... pero siya, wala na!

8. bakit kapag mahal mo isang tao, nagpapakagaga ka sa kanya? tanga! e alam mo bang kaibigan lang ang tingin niya sa iyo? magpapaalam ka na lang ba o pipilitin mong hindi lang kaibigan ang maging turing niya sa iyo? isasakripisyo mo ba ang mabuting pagkakaibigan para lang sa iyong nararamdamang walang patutunguhan?

9. bakit kahit binigay mo na ang lahat... wala pa ring halaga sa kanya? isinakripisyo mo na ang iyong kaligayahan para sa kanya? kasi kung saan siya masaya, diba, dun ka? e masaya siya sa piling ng iba? tanggap mo ba?

10. bakit mahal ko siya?

langyang pag-ibig yan... nauso pa!

*isinulat noong first sem pa, kaugnay dun sa isang forum sa peyups.com, yung love and relationship, na-post na ito doon at maraming mga nagtangkang sumagot sa mga tanong. Pero yung huling tanong...ako lang daw ang makakasagot...

Metamorphosis of a Caterpillar

2004-10-12T18:20:00.001+08:00

Speechless

...Every girl dreams of it; the night she is the prettiest creation of God. Wearing the most elegant gown made by some known designer, she walks with head up high, flashing her 1,000,000 watt smile more like Julia Roberts’. She is the princess for the night. Friends and family gather together to be part of that event.

She cries as her eighteen closest friends reminisce their good ol’ times together and assures her she is never forgotten and is treasured in their hearts, so as with the eighteen treasures. And yes, the magical eighteen roses, a dance with the eighteen special men in her life. Truly, she is a princess.

She is introduced into the society as a fine young lady now. No more little girl she is, for it is the metamorphosis of a caterpillar.

Yes, everyone dreams of it. But not every girl’s fairy godmother shows up in time to grant her wishes. And mine’s not around, or maybe, I used to think she wasn’t around. My fairy godmother wasn’t able to grant me my wish, my dream of having a grand debut party. But no, she may not have given me that, she gave me more, for my childish whims were too, well, “childish”. She gave me more than what I expected. She gave me my family.

Eighteen years of my life has passed. Eighteen years of trials, eighteen years of hardships, eighteen years of uncertainties. But these years are not really all bad, for these eighteen years, I’ve known friends, win some, lose some, I’ve faced life’s challenges, I’ve triumphed in my decisions. These eighteen years I realized what’s important in life, and that is relationship, connection. Relationship with God, relationship with my family, relationship with all the people around me. I’ve been in this world for eighteen years. I’ve been a member of the ever good-looking Velarde family. And if my parents really think they can put up a surprise party, well, they better think twice. For I’ve known them for eighteen years, and I know how they’d act in this kind of situation.

I’ve reached this age, and I know, I have freedom. But comes with liberty is responsibility. I know now I can make decisions for my own good, but never would I forget the reasons behind what I am now.

And yes, my wish may not come true in this lifetime, but I do believe, I have God, my family and my friends that are more important than a one-night party. Some girls just have all of it, some don’t. I am no Cinderella. But I am princess. Even in my fantasy.

*isinulat noong abril 20...isang araw bago naganap ang di masyadong “surprise” party na inihanda ng mga mahal ko sa buhay. (naks..madrama!)

My Immortal at Unsent Msg

2004-10-12T17:59:00.000+08:00

dati pa ito...re-posted lang mula sa isa ko pang website...lahat ng ito'y tapos na, wala nang bitterness na natitira... at may mahal na akong iba

nang napanood ko ang commercial ng love letter sa gma-7, at narinig ang my immortal, sobrang nagustuhan ko kaya dinownload ko yung polyphonic tone at naghanap ako ng lyrics sa net. Sobrang paborito ko to ngayon kaya kahit pakanta mo pa sakin! Dagdag pa ang unsent message kay ex..

My Immortal
Evanescence

I'm so tired of being here Suppressed by all of my childish fears And if you have to leave I wish that you would just leave Because your presence still lingers here And it won't leave me aloneThese wounds won't seem to heal This pain is just too real There's just too much that time cannot eraseWhen you cried I'd wipe away all of your tears When you'd scream I'd fight away all of your fears And I've held your hand through all of these years But you still have all of meYou used to captivate me By your resonating light But now I'm bound by the life you left behind Your face it haunts my once pleasant dreams Your voice it chased away all the sanity in me
These wounds won't seem to heal This pain is just too real There's just too much that time cannot erase
When you cried I'd wipe away all of your tears When you'd scream I'd fight away all of your fears And I've held your hand through all of these years But you still have all of me
I've tried so hard to tell myself that you're gone And though you're still with me I've been alone all alone

Dedicated tong kantang to kay Lawrence. Marami naman ang nakakaalam dun sa istorya namin at di ko itatanggi na kahit ngayon ay may puwang pa rin siya sa puso ko. Pero alam ko na wala na ring saysay kung aasa pa. kailangang magmove-on at tanggapin ang realidad na hindi na..tapos na.

Kaya ngayon, hindi ko ikakahiyang i-share tong sulat na ine-mail ko sa kanya noon, pero hindi ako sigurado kung nabasa nya, siguro isang paraan to para mapatunayan kong nag-let go na ako. Take note of the date, hindi man masyadong matagal na ang nakalipas, pero alam ko sa sarili ko na hindi na ganito yung nararamdaman ko ngayon:

January 14, 2003
Para sa iyo ito,

Experiment lang to, di ko sure kung active pa yang email mo, o nagchecheck ka ba ng mail, so malamang, kung nababasa mo to, e di active pa nga.

Pero actually, may purpose din to, bahala ka na sa interpretasyon. Di ko alam kung paano ko sisimulan, pero eto na lang… mahal kita… yun na un!

Hindi ko alam kung katapangan bang maituturing yung sinabi ko, pero malamang hindi, dahil hindi ko kinayang sabihin harapan, kailangan ko pang ipadaan sa ganitong kakornihan. At alam ko rin na malaki ang posibilidad na hindi mo malalaman.

Ewan ko ba sa sarili ko… kahit anong pilit kong kalimutan ka, o kaya ay ibaling ko ang atensyon ko sa iba, di rin nagtatagal, ikaw lang talaga. Nakakatwang isipin na noon, inakala kong nakalimutan na kita, na burado ka na sa isip at puso ko, na kaya kong hindi ka mahalin...lahat yun mali. Hindi pala talaga makakalimutan ang first love. Honestly, ikaw yung first love ko (kahit alam ng lahat na hindiikaw ang first boyfriend ko). Sobrang kakaibang feeling, weird pero masaya.

Akala ko din naabot ko na yung peak ng pagmamahal ko sa iyo, pero hindi pa pala, dahil diba, doon sa tuktok, there’s no where to go but down and eventually, magfe-fade yun. Pero mahal pa rin kita, kaya hindi pa nga. Mahal kita kahapon, mahal kita ngayon, mahal kita bukas.

Yuck ang baduy ko na! Pero sabi nga, pag inlove, lahat ng kabaduyan lumalabas!

Valentines Day… exactly one month from now. Never pa akong nagcelebrate ng araw na to, kasi yung ibang naging boyfriend ko, hindi naman natapat sa ganitong panahon. Pero kung meron lang ding santa tuwing valentines day na mag-ga-grant ng wishes ko...panihadong magpapakabait ako para matupad yung pangarap ko. Ano yun? Makasama ka. Hindi ko pinangarap ang isang engrandeng date kasama ka. Kahit walang gagawin, nakatunganga lang, basta ikaw yung kasama ko. Pero kahit tumambling ako ngayon, malabong mangyari ang pangarap ko. Pangarap nga, fiction, fantasies.

Hindi ko alam kung may mahal ka ng iba o kung ano ang nararamdaman mo. Kakaiba ka kasi e. Walang halatang emosyon pag kausap kita, hindi ko alam kung masaya ka o bad trip, hindi ko alam kung napilitan ka lang na tumawag sa telepono, hindi ko alam kung mahal mo pa ako. Pero siguro, paranoid lang ako. Sadyang nasiraan na lang ng ulo. Ganito pala talaga pag mahal mo. Handa kang magmahal, handa kang magsakripisyo.

Pero ang pagmamahal, ay hindi one-way relationship, mahal kita pero hindi ko nararamdaman mula sa yo. Kaya siguro mas mabuti pang magmahal ng aso, oo...gaguhan. Yun na nga! Pero ayos lang na ma-gago, pero proud akong sabihin na hindi ako bobo sa pagmamahal sa iyo. Dahil hindi ako nagkamali na minahal kita. Dahil kahit maigsing parte sa buhay ko, napasaya mo ako.

Kaya sige, dito na lang. Hihingi ako ng sign mula sa itaas at mula sa iyo. Na kapag nabasa mo ito at ganito rin ang nararamdaman mo para sa kin, magkikita tayo. Kapag nabasa mo ito at may halaga pa ako sa iyo at maaring may chance pa na maging tayo ulit, makausap kita sa telepono. Kapag nabasa mo ito pero wala lang, magtext ka. Kapag nabasa mo ito at hindi mo na ako mahal, wag ka nang magparamdam. Kung hindi mo ito nabasa, wala na akong magagawa doon, hindi ko man lang naiparating sa iyo ang nararamdaman ko.

Tin

Sa ngayon, wala na kaming communication. Siguro yun na nga yung sign..omen.

eto ako... ang magandang si tin

2004-10-08T21:05:00.000+08:00

umaga nang ika-21 ng abril, 1986, ipinanganak ang bunso at nag-iisang babae sa pamilya velarde. tuwang-tuwa ang ang aking mga magulang na sina daniel at ruth, pati na rin ang aking mga kapatid na sina allan at jaycee, dahil pinanganak na ang prinsesa ng pamilya. Kilala ako sa palayaw na tin. Sa ngayo’y nasa ikalawang taon na ako sa kursong bs hotel, restaurant, and institution management sa unibersidad ng pilipinas sa diliman. bangag na sa mga majors haha! ang paborito kong kulay ay green, at sobrang mahilig ako sa stars. nang maintroduce sa akin ang rock music, lalo na ang pinoy rock, nagsimula na akong mangarap maging rock star. mahilig din ako sa arts (parang star..arts at star), lalo na ang pagguguhit. pangarap kong maging arkitekto at gusto kong itayo ang dream house ko. paborito ko ang chocnut. paborito ko si mickey mouse. paborito ko ang city of angels. paborito ko ang my immortal. paborito ko ang spaghetti. paborito ko ang number 12. paborito ko si bob ong at ang kanyang mga libro. naniniwala ako na pag-asa ako ng bayan. naniniwala rin ako na kailangan ng pagbabago ng pilipinas. kailangang maiahon sa kahirapan at pagkakalugmok ang bansang aking sinilangan. ayaw ko sa mga pulitiko. basura ang pulitika. mahilig akong kumanta. at gustong-gusto kong kantahin ang my immortal...kahit ipakanta mo pa sa akin ngayon na! mahal ko ang sarili ko. pati ang mga taong nakapalibot sa kin. dalawang beses na akong nahold-up. itim ang kulay ng mata ko. kulay violet at yellow (parang lakers at parang café diliman sa may fine arts) ang kwarto ko, na minsang pinagtripan ko kaya idinikit ko ang mga sticker ng cd sa dingding. mahilig ako sa musika pero hindi ako tumutugtog ng instrumento. paborito ko ang mathematics pero nagdrop ako ng math17. mahina ako sa geography kaya wag mong itanong sa akin kung nasaan ang isabela province baka sabihin ko sa iyong nasa mindanao. protestante ako at may takot ako sa diyos. crush ko si dennis trillo. wala na si maria clara sa panahon ngayon, dahil hindi na ganoon ang mga babae. gusto ko lagi kakaiba. sobrang mahilig ako sa basketball, pero hindi ako naglalaro. at syempre todo suporta ko sa up fighting maroons. at sa up pep squad. pangarap ko nga makasama sa kanila e. myembro ng up business and service administrators of the philippines. gusto ko din ang badminton. 5’2 ang height ko. isa akong prinsesa. 18 years old na ako kaya pwede na ako manood ng x-rated na palabas. may mapa ng pilipinas na nakadikit sa dingding ko dahil isang araw, gusto kong ipagmalaki sa inyo na kaya kong ma-appreciate ang geography. at syempre mahal ko ang pilipinas. artista. miss ko na ang mga kaibigan ko sa st. james. at mahal ko ang mga kaibigan ko ngayon dito sa peyups. kung hindi mo alam, tong profile kong to ay isang bersyon nung profile ko sa friendster. kaya i-add mo na ako sa friendster account mo ang email add ko, meron ding link dun sa links yung friendster account ko. isang araw, makikila rin ako sa industriya ng turismo. dream car ko ang pajero. wag kang maniwala pag sinabi nilang fashionista at may pagkamaporma ako. dahil simpleng tao lang ako na may malaking pangarap. at ang pangarap ko… magkaroon ng sarili kong pamilya, siyempre yung asawa ko at siyam na anak. ako si tin...at ito ang aking mundo.

ps: love is not blind...it sees...for love sees no boundaries...sees no hindrances...love sees light...for love makes dreams come true…